Żałosne manifestacje feministek

Wielokrot­nie pytałem panie fem­i­nist­ki, w jaki sposób udziela­ją pomo­cy samot­nym matkom? Ile tzw. okien życia i domów samot­nej mat­ki założyły i prowadzą orga­ni­za­c­je fem­i­nisty­czne? Według ofic­jal­nych źródeł Koś­ciół katolic­ki prowadzi pon­ad 40 domów samot­nej mat­ki na tere­nie całego kraju.

Prag­nę odnieść się do man­i­fes­tacji fem­i­nis­tek (pod hasłem „Przeci­namy pępow­inę”), które miały miejsce w mar­cu w wielu mias­tach Pol­s­ki,  m.in. w Krakowie, Gdyni i Szczecinie. Brały w nich udzi­ał skra­jnie lewicowe środowiska pol­s­kich fem­i­nis­tek, które demon­strowały żałos­ny stan swo­jej wiedzy i poglądów.

Rozpocznę od kwestii wychowa­nia do życia w rodzinie, czyli edukacji sek­su­al­nej typu A. Jed­na z man­i­fes­tu­ją­cych fem­i­nis­tek niosła plakat doma­ga­jąc się wprowadzenia edukacji sek­su­al­nej do pol­s­kich szkół. Jed­nak, jak wiado­mo, w Polsce od 1998 roku w szkołach obow­iązu­je „wychowanie do życia w rodzinie”, czyli typ A edukacji sek­su­al­nej. Wychowanie do czys­toś­ci przed­małżeńskiej przynosi w naszym kra­ju pozy­ty­wne rezul­taty. Każdego roku, wśród nielet­nich i pełno­let­nich pol­s­kich kobi­et, rejestru­je się kilka­set abor­cji (w 2008 roku licz­ba abor­cji wynosiła jedynie 506). W Szwecji tylko wśród nielet­nich uczen­nic rejestru­je się w ciągu roku około 7 338 abor­cji (dane za 2008 rok) a Wielkiej Bry­tanii licz­ba abor­cji u dziew­cząt przed 19. rok­iem życia, każdego roku wynosi około 45 tysię­cy (w 2008 roku licz­ba abor­cji wśród dziew­cząt w wieku 15–19 lat wynosiła 44 974)[1]. Wielokrot­nie wysyłałem do pań fem­i­nis­tek mate­ri­ały doty­czące edukacji sek­su­al­nej, prosząc jed­nocześnie o zaz­na­jomie­nie się z nimi. Czy wobec powyższych fak­tów pan­iom fem­i­nistkom zależy, aby nasza młodzież była zde­mor­al­i­zowana i zniszc­zona oraz aby z naszych podatków pro­mowano i dys­try­buowano środ­ki antykon­cep­cyjne dla dziew­cząt i chłopców, które powodu­ją wiele negaty­wnych skutków dla zdrowia fizy­cznego i psy­chicznego młodzieży?

Pol­s­ka na tle kra­jów o per­misy­wnej edukacji sek­su­al­nej jak Wiel­ka Bry­ta­nia czy Szwec­ja charak­teryzu­je się także najniższy­mi wskaźnika­mi zakażeń HIV i zachorowań na AIDS. W celu potwierdzenia powyższych danych, poniżej zostaną przed­staw­ione typy edukacji sek­su­al­nej real­i­zowane w wybranych kra­jach Unii Europe­jskiej. Dla doko­na­nia porów­na­nia wybra­no trzy kra­je, w których real­i­zowana jest edukac­ja sek­su­al­na typu B. Są to: Niem­cy, Szwec­ja (obec­nie w wielu krę­gach podawana jest za kraj, którego mod­el edukacji sek­su­al­nej należało­by upowszech­nić) oraz Wiel­ka Brytania.

Tabela: Urodzenia żywe, abor­c­je oraz HIV-AIDS ogółem i wśród nas­to­latek w wybranych kra­jach europe­js­kich w 2008 roku

Lp Wyszczegól­nie­nie Pol­s­ka Szwec­ja Wiel­ka Brytania Niem­cy
1 Licz­ba lud­noś­ci ogółem 38 115 641 9 182 927 61 191 951 82 217 837
2 Licz­ba nas­to­latek w wieku 15–19 lat 1 324 231 309 280 1 942 500 2 263 821
3 Licz­ba dzieci żywo urod­zonych przez nas­to­lat­ki w wieku 15–19 lat 21 126 1 839 50 168 21 682
4 Licz­ba legal­nie prz­er­wanych ciąż ogółem* 506 38 049 209 113 114 484
5 Licz­ba legal­nie prz­er­wanych ciąż przez nas­to­lat­ki w wieku 15–19 lat 42 7 338 44 974 13 300
6 Licz­ba zdi­ag­no­zowanych przy­pad­ków zakażeń HIV 753 383 7 386 2 843
7 Licz­ba zdi­ag­no­zowanych przy­pad­ków zachorowań na AIDS 159 73** 729 486
8 Licz­ba zdi­ag­no­zowanych przy­pad­ków HIVAIDS 912 456 8 115 3 329
9 Licz­ba zdi­ag­no­zowanych przy­pad­ków HIVAIDS na 100 000 mieszkańców 2,39 4,97 13,26 4,05
10 Licz­ba dzieci żywo urod­zonych przez nas­to­lat­ki w wieku 15–19 lat na 1000 nastolatek 15,95 5,95 25,83 9,58
11 Licz­ba legal­nie prz­er­wanych ciąż przez nas­to­lat­ki w wieku 15–19 lat na 1000 nastolatek 0,03 23,73 23,15 5,88
12 Licz­ba legal­nie prz­er­wanych ciąż ogółem na 1000 mieszkańców 0,01 4,14 3,42 1,39

Dane zamieszc­zone w tabeli pochodzą z Eurostatu – Europe­jskiego Urzę­du Statysty­cznego (za 2008 rok). Źródła danych:

1. Dla wier­szy 1–5 tabeli: EUROSTAT – http:/ /epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/ page/portal/population/data/database

2. Dla wier­szy 6–7: Euro­pean Cen­tre for Dis­ease Pre­ven­tion and Control/WHO Regional

Office for Europe, HIV/AIDS sur­veil­lance in Europe 2009, Stock­holm: Euro­pean Cen­tre for Dis­ease Pre­ven­tion and Con­trol, 2010, s. 25,51.

* Podane w tabeli dane odnoszą się do roku 2008, a więc doty­czą sytu­acji ochrony życia poczę­tych dzieci w Polsce na mocy ustawy z dnia 7 sty­cz­nia 1993 roku, która dopuszcza abor­cję, czyli zabi­cie nien­ar­o­d­zonego dziec­ka w trzech wyjątkowych sytu­ac­jach. Nato­mi­ast w Niem­czech, Szwecji i Wielkiej Bry­tanii pra­wo dopuszcza abor­cję na żądanie. W 1997 roku do 1998 zale­gal­i­zowano w Polsce abor­cję na żądanie i wów­czas zare­je­strowano 3047 prz­er­wań ciąży! Dane z tabeli nie uwzględ­ni­a­ją jed­nak abor­cji dokony­wanych w tzw. podziemiu, które w Polsce sza­cow­ane jest na około 7 do 14 tysię­cy prz­er­wań poczętego życia rocznie.

** Dane za rok 2007.

Przy różnych okolicznoś­ci­ach pytałem panie fem­i­nist­ki: dlaczego, w imię rzekomych praw kobi­et nar­o­d­zonych, doma­ga­ją się bezwarunk­owego prawa do zabi­ja­nia kobi­et nien­ar­o­d­zonych? Nau­ki bio­log­iczne jed­noz­nacznie potwierdza­ją, że życie człowieka zaczy­na się w momen­cie poczę­cia. Wów­czas zosta­je określona płeć człowieka. Po połącze­niu mate­ri­ału gene­ty­cznego ojca i mat­ki zosta­ją także określone takie cechy jak: kolor oczu, włosów i skóry, ten­denc­ja do wysok­iego lub niskiego wzros­tu, krzep­kie zdrowie lub skłon­ność do pewnych chorób[2]. Dlaczego zatem panie fem­i­nist­ki doma­ga­ją się „prawa do abor­cji”, czyli prawa do okrut­nego zabi­ja­nia nien­ar­o­d­zonych kobiet?

Pod­czas man­i­fes­tacji środowiska fem­i­nisty­czne bard­zo moc­no akcen­towały swój negaty­wny sto­sunek do Koś­cioła katolick­iego. Wielokrot­nie pytałem panie fem­i­nist­ki, w jaki sposób udziela­ją pomo­cy samot­nym matkom? Ile tzw. okien życia i domów samot­nej mat­ki założyły i prowadzą orga­ni­za­c­je fem­i­nisty­czne? Koś­ciół katolic­ki prowadzi pon­ad 40 domów samot­nej mat­ki na tere­nie całego kra­ju, służąc pomocą i wspar­ciem kobi­etom zna­j­du­ją­cym się w dra­maty­cznych sytu­ac­jach. Koś­ciół katolic­ki prowadzi również tzw. okna życia, w których kobi­eta może zostaw­ić swo­je dziecko, wiedząc że będzie ono prze­by­wać w bez­piecznych warunk­ach. Koś­ciół katolic­ki służy i broni kobi­et nar­o­d­zonych oraz tych, które jeszcze się nie narodziły.


Żałosne man­i­fes­tac­je feministek

Przyp­isy:

  1. http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/ page/portal/population/data/database
  2. J. Deszc­zowa, 9 pier­wszych miesię­cy życia dziec­ka, w: „Służ­ba Życiu wyd. 2/2011, s.3.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.