Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

Wiel­ka Bry­ta­nia w demokraty­cznym ref­er­en­dum zde­cy­dowała się opuś­cić Unię Europe­jską. Czy to początek wielkiego upad­ku cywiliza­cji zbu­dowanej bez fun­da­men­tów? Jak pokazu­je his­to­ria, żad­na kul­tura nie jest w stanie przetr­wać, jeśli opiera się na śmier­ci nienarodzonych.

Nie tylko Europa jest porus­zona postanowie­niem Bry­tyjczyków doty­czą­cym wyco­fa­nia się z Unii Europe­jskiej. Po tym, jak zapadła decyz­ja, pojaw­iło się wiele słusznych głosów mówią­cych, że przetr­wanie UE jest możli­we jedynie po zasad­niczej refor­ma­cji, odrzuce­niu niedorzecznej biurokracji, a także powro­cie do chrześ­ci­jańs­kich korzeni.

Redakc­ja Tygod­ni­ka Rodzin Katolic­kich „Źródło” niejed­nokrot­nie, sto­su­jąc kry­teri­um papieskie, przed ref­er­en­dum akcesyjnym wypowiadała się prze­ci­wko Unii w obec­nym ksz­tał­cie. Sprze­ciw doty­czy bez wąt­pi­enia świętej i wielkiej sprawy, jaką jest obrona życia dzieci nien­ar­o­d­zonych. Częs­to przy­pom­i­nane kry­teri­um papieskie, świę­ty Jan Paweł II przekazał Polakom 19 czer­w­ca 1983 w Częstochowie:

Nigdzie indziej, Bóg nie uobec­nia się we właś­ci­wym sobie dzi­ała­niu wobec człowieka tak radykalnie i nigdzie indziej nie ujaw­nia się wobec człowieka tak namacal­nie, jak w swoim stwór­czym dzi­ała­niu, czyli jako daw­ca daru życia ludzkiego. Stąd sto­sunek do daru życia jest wykład­nikiem i pod­sta­wowym sprawdzianem aut­en­ty­cznego sto­sunku człowieka do Boga i do człowieka, czyli wykład­nikiem, sprawdzianem aut­en­ty­cznej religi­jnoś­ci i moralności”.

Czter­naś­cie lat później w Kaliszu świę­ty Jan Paweł II wypowiedzi­ał niezwyk­le ważne słowa:

Miarą cywiliza­cji, miarą uni­w­er­sal­ną, pon­ad­cza­sową, obe­j­mu­jącą wszys­tkie kul­tu­ry jest jej sto­sunek do życia. Cywiliza­c­ja, która odrzu­ca bezbron­nych zasługu­je na miano bar­barzyńskiej, choć­by nawet miała wielkie osiąg­nię­cia gospo­dar­cze, tech­niczne, artysty­czne i naukowe”.

Unia Europe­js­ka niszczy życie ludzkie poprzez przy­chylne stanowisko do prak­tykowa­nia abor­cji, a także eutanazji osób starszych, niepełnosprawnych i kale­kich. Sto­su­jąc kry­teri­um podane przez św. Jana Pawła II, zwłaszcza to wygłos­zone w Częs­to­chowie, redakc­ja niejed­nokrot­nie zwracała uwagę na niebez­pieczeńst­wo stwarzane przez Unię, która prak­tyku­je zbrod­nię dzieciobójst­wa. Należy sobie uzmysłow­ić, że wro­gie życiu trendy naras­ta­ją. W tym kon­tekś­cie nie moż­na pom­inąć słów ostrzeże­nia bło­gosław­ionej Mat­ki Teresy z Kalku­ty, która mówiła, iż najwięk­szym zagroże­niem dla poko­ju jest dzisi­aj abor­c­ja. Unia Europe­js­ka, poprzez pro­mowanie abor­cji, tworzy wielkie zagroże­nie dla poko­ju. Doma­ga się, także od Pol­s­ki, legal­iza­cji tej zbrod­ni. Niszcze­nie życia Europe­jczyków jest wielkim niebez­pieczeńst­wem nie tylko dla ist­nienia Europy, ale także dla poko­ju światowego.

Cztery fak­ty his­to­ryczne doskonale potwierdza­ją słowa wypowiedziane przez bł. Matkę Teresę z Kalkuty.

Niewąt­pli­wie do pier­wszego ludobójst­wa w Europie nowożyt­nej doszło w cza­sie rewolucji fran­cuskiej opiewanej do tej pory przez środowiska lewicowe i skra­jnych lib­er­ałów jako wiel­ki sukces. Trze­ba przyz­nać, że hasła rewolucyjne były piękne, ale w ich imię mor­dowano niewin­nych ludzi: kato­lików, świec­kich, zakon­nice, duchownych. Do tej pory świę­tu­je się sym­bol­iczną datę wybuchu rewolucji fran­cuskiej, za którą przyj­mu­je się 14 lip­ca 1789. Była to jed­nak pier­wsza legal­iza­c­ja zbrod­ni abor­cji w Europie. Po raz pier­wszy w nowożyt­nej Europie rewolucjoniś­ci, przys­zli zbrod­niarze, którzy dokon­ali ludobójst­wa na wiernych Koś­ciołowi oby­wa­telach Francji, zale­gal­i­zowali abor­cję. Moż­na więc uznać, że pier­wszy­mi ofi­ara­mi tejże rewolucji były fran­cuskie nien­ar­o­d­zone dzieci.

Drugą zbrod­nią prze­ci­wko ludzkoś­ci była stras­zli­wa dzi­ałal­ność komu­nisty­cznego ludobój­cy Iljicza Leni­na. Zan­im z jego decyzji wybu­dowano sys­tem łagrów w którym zginęły mil­iony niewin­nych ludzi, zale­gal­i­zowano abor­cję, czyli zez­wolono na zabi­janie rosyjs­kich nien­ar­o­d­zonych dzieci.

Trze­cia zbrod­nia ludobójst­wa, która dokon­ała się w Europie rozpoczęła się także od zabi­ja­nia nien­ar­o­d­zonych dzieci. Hitler, zan­im rozpoczął swo­ją ekster­mi­na­cyjną dzi­ałal­ność poprzez obozy kon­cen­tra­cyjne, zale­gal­i­zował, z pewny­mi ograniczeni­a­mi zabi­janie nien­ar­o­d­zonych, chorych, niepełnosprawnych niemiec­kich dzieci.

Ostat­nim potwierdze­niem jest Jugosław­ia, która już nie ist­nieje. Marsza­łek Tito, komu­nista, zaraz po wojnie wpisał do kon­sty­tucji „pra­wo do abor­cji”. Pier­wsze ludobójst­wo i zarazem pier­wsza woj­na po zakończe­niu II wojny świa­towej były kre­sem Jugosławii.

Śmi­ało moż­na stwierdz­ić, że broniąc życia poczę­tych dzieci bron­imy poko­ju. Bron­imy także nar­o­d­zonych już oby­wa­teli różnych państw przed niszcze­niem ich życia przez tych, którzy decy­du­ją się na zabi­janie ludzi przed narodzeniem.

 


Wyjś­cie Wielkiej Bry­tanii z Unii Europejskiej
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.