Wniosek senatorów PiS do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niekonstytucyjności rządowego programu finansowania in vitro

Ogrom­na więk­szość poczy­nanych w cza­sie pro­ce­dury in vit­ro istot ludz­kich ginie – według danych z różnych ośrod­ków od 60 do 80% – w cza­sie selekcji, trans­feru, zam­raża­nia i odmrażania.

8 grud­nia 2014 roku gru­pa 30 sen­a­torów Prawa i Spraw­iedli­woś­ci złożyła wniosek do Try­bunału Kon­sty­tucyjnego o stwierdze­nie niekon­sty­tucyjnoś­ci rzą­dowego pro­gra­mu finan­sowa­nia in vit­ro. Poniżej zamieszczam jego frag­men­ty oraz swój komentarz.

Wniosek kwes­t­ionu­je kon­sty­tucyjność obranej metody reg­u­lacji. Rząd posłużył się aktem, który nie należy do kon­sty­tucyjnego sys­te­mu źródeł prawa powszech­nie obow­iązu­jącego, nato­mi­ast wyraźnie wkracza w sferę najważniejszych wartoś­ci kon­sty­tucyjnych, takich jak god­ność człowieka, ochrona jego życia, zdrowia, dostęp do świad­czeń medy­cznych. Na pod­staw­ie wskazanego aktu zapada­ją decyz­je doty­czące oso­by ludzkiej, uza­leżnione od kry­ter­iów arbi­tral­nie określonych przez min­is­tra zdrowia bez jakiegokol­wiek upoważnienia ze strony parlamentu.

Wniosek grupy sen­a­torów PiS do TK zmierza do ochrony pod­sta­wowych zasad demokracji par­la­men­tarnej, zakazu­ją­cych rozwiązy­wa­nia prob­le­mu braku więk­szoś­ci sej­mowej przez stanowie­nie powszech­nie obow­iązu­ją­cych norm przez ministra.

Jest skierowany zarówno prze­ci­wko pro­gramowi Min­is­tra Zdrowia przewidu­jące­mu finan­sowanie z pieniędzy pub­licznych zabiegów in vit­ro, jak również prze­ci­wko pod­staw­ie prawnej wydawa­nia pro­gramów zdrowot­nych, tj. art. 48 ust. 1 w związku z art. 5 pkt 30 ustawy z dnia 27 sierp­nia 2004 r. o świad­czeni­ach opie­ki zdrowot­nej finan­sowanych ze środ­ków publicznych.

Jed­nocześnie sen­a­torowie wniosku­ją o pilne roz­pa­trze­nie sprawy, uza­sad­ni­a­jąc to fak­tem, że w dniu 26 wrześ­nia 2013 roku Komis­ja Europe­js­ka pod­jęła decyzję o wniesie­niu do Europe­jskiego Try­bunału Spraw­iedli­woś­ci sprawy prze­ci­wko Polsce wobec nieprzestrze­ga­nia przez RP przepisów UE doty­czą­cych jakoś­ci i bez­pieczeńst­wa tkanek i komórek ludz­kich. W oce­nie Komisji, Rzeczy­pospoli­ta nie sto­su­je przepisów UE doty­czą­cych jakoś­ci i bez­pieczeńst­wa <komórek rozrod­czych, tkanek zar­o­d­kowych i tkanek pło­du>. Jak wskazu­je Komis­ja, pomi­mo «że kwes­t­ia przeszczepi­a­nia tkanek i komórek jest reg­u­lowana prawem kra­jowym, Pol­s­ka nie zgłosiła Komisji żad­nych zakazów ani ograniczeń doty­czą­cych wspom­ni­anych kategorii» (…).

Mery­to­rycz­na warst­wa wniosku grupy sen­a­torów Prawa i Spraw­iedli­woś­ci do Try­bunału Kon­sty­tucyjnego opra­cow­ana została przez Insty­tut na rzecz Kul­tu­ry Prawnej Ordo Iuris. Przed­staw­icielem wniosko­daw­ców jest sen. Jan Maria Jack­ows­ki, których przed Try­bunałem reprezen­tować będzie adwokat Jerzy Kwaśniewski”.

Warsza­wa, 09.12.2014 r.

Wniosek sen­a­torów PiS jest kole­jnym ważnym doku­mentem pod­waża­ją­cym zasad­ność rzą­dowego finan­sowa­nia pro­gra­mu in vit­ro. Przy­pom­nę, że w 2008 roku Pol­skie Sto­warzysze­nie Obrońców Życia Człowieka wydało oświad­cze­nie w spraw­ie pro­ce­dury zapłod­nienia pozaus­tro­jowego. Stwierd­zono w nim, że pro­ce­du­ra in vit­ro narusza trzy artykuły Kon­sty­tucji RP:

Art. 30. „Przy­rod­zona i niezby­wal­na god­ność człowieka stanowi źródło wol­noś­ci i praw człowieka i oby­wa­tela. Jest ona nien­aruszal­na, a jej poszanowanie i ochrona jest obow­iązkiem władz publicznych”.

Art. 38. „Rzecz­pospoli­ta Pol­s­ka zapew­nia każde­mu człowiekowi prawną ochronę życia”.

Art. 40. „Nikt nie może być pod­dany tor­tur­om ani okrut­ne­mu, nie­ludzkiemu lub poniża­jące­mu trak­towa­niu i karaniu (…)”.

Pon­ad­to stanowi narusze­nie art. 157a kodek­su karnego:

  • 1. „Kto powodu­je uszkodze­nie ciała dziec­ka poczętego lub rozstrój zdrowia zagraża­ją­cy jego życiu, podle­ga grzy­wnie, karze ograniczenia wol­noś­ci albo pozbaw­ienia wol­noś­ci do lat 2”.

Zaz­naczyć należy, że ogrom­na więk­szość poczy­nanych w cza­sie pro­ce­dury in vit­ro istot ludz­kich ginie – według danych z różnych ośrod­ków od 60 do 80% – w cza­sie selekcji, trans­feru, zam­raża­nia i odmrażania.

Pozy­ty­wną, ety­czną i skuteczniejszą odpowiedz­ią na prob­le­my związane z niepłod­noś­cią jest napro­tech­nolo­gia. Ufam, że Try­bunał Kon­sty­tucyjny zabloku­je finan­sowanie pro­ce­dury in vit­ro jako narusza­jącej obow­iązu­jące pol­skie pra­wo, a rząd wdroży pro­gram refun­dacji napro­tech­nologii jako metody pomo­cy niepłod­nym małżeństwom.


Wniosek sen­a­torów PiS do Try­bunału Kon­sty­tucyjnego o stwierdze­nie niekon­sty­tucyjnoś­ci rzą­dowego pro­gra­mu finan­sowa­nia in vitro
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.