Refleksje przed Bożym Narodzeniem

Bóg stwarza każdego z nas, każde poczęte dziecko. W momen­cie poczę­cia Bóg obdarza człowieka nieśmiertel­ną duszą. Jest to wielkie wydarze­nie, ponieważ stworze­nie ludzkie, ten mały człowiek będzie żył całą wieczność.

Chci­ałbym przy­pom­nieć infor­ma­c­je z biologii roz­wo­ju człowieka przed nar­o­dze­niem. Posłużę się tek­stem opra­cow­anym przez dr nauk med. Józe­fę Deszczową:

Dzień 1 Życie człowieka zaczy­na się w momen­cie poczę­cia. W tej chwili zosta­ją określone takie cechy dziec­ka, jak: płeć, kolor oczu, włosów i skóry, ten­denc­ja do wysok­iego lub niskiego wzros­tu, krzep­kie zdrowie lub skłon­ność do pewnych chorób.

Dzień 21 Zaczy­na bić serce dziec­ka, ksz­tał­tu­je się mózg.

Tydzień 6 Tworzy się szkielet dziec­ka. Funkcjonu­ją już ner­ki, płu­ca, wątro­ba i serce. Rejestru­je się już fale elek­tro­mag­ne­ty­czne wysyłane przez mózg człowieka.

Tydzień 9 Dziecko odczuwa ból już niemal całą powierzch­nią ciała. Reagu­je na ból jak dorosły człowiek — odsuwa się od źródła bólu, prze­suwa w tył, gwał­town­ie rusza ręka­mi i noga­mi, wykrzy­wia twarz.

Tydzień 10 Dzi­ała­ją wszys­tkie organy. Uksz­tał­towały się nóż­ki i rącz­ki. Na pal­cach rąk wyk­sz­tał­ciły się lin­ie papi­larne. Dziecko reagu­je na bodźce zewnętrzne, odczuwa ból. Dal­szy rozwój pole­ga jedynie na doskonale­niu pra­cy ist­nieją­cych już narządów i wzroś­cie człowieka.

Tydzień 12 Dziecko potrafi pod­kur­czać nogi, obra­cać stopy i pros­tować palce u nóg, zaciskać piąstkę, marszczyć brwi. Wykazu­je w swoim zachowa­niu i budowie indy­wid­u­alne cechy; odczuwa i reagu­je na stany emocjon­alne mat­ki. Funkcjonu­ją już wszys­tkie narządy: i tak np. woreczek żół­ciowy wyt­warza żółć, trzust­ka — insulinę, a przysad­ka móz­gowa — hor­mon wzros­tu. Dziecko osią­ga około 9 cm wzros­tu i 30 g wagi.

Tydzień 16 Dziecko wykonu­je ok. 20 tysię­cy ruchów w ciągu dnia, które moż­na zak­lasy­fikować do kilku­nas­tu schematów ruchowych. Serce przepom­powu­je dzi­en­nie ok. 30 litrów krwi. Dziecko jest już wrażli­we na smak wód płodowych. Im słod­sze wody, tym dziecko wol­niej je poły­ka, dokład­niej smaku­jąc, a jego serce bije szybciej.

Po trzec­im i czwartym miesiącu ten maleń­ki człowiek rośnie, doskon­ali się w sen­sie przys­tosowa­nia do życia poza łonem mat­ki. Po 9 miesią­cach życia w łonie mat­ki rodzi się dziecko. Wchodzi w nowy, niez­nany mu świat, w świat nas ludzi nar­o­d­zonych. W świat w którym oby każde poczęte dziecko było witane z radoś­cią i miłoś­cią, było źródłem nadziei i szczęś­cia dla rodziców.

Ten tekst przy­pom­ni­ałem w atmos­ferze Świąt Bożego Nar­o­dzenia, ponieważ oczy­wistą prawdą jest to że nasz Zbaw­iciel Jezus Chrys­tus, Syn Boga Żywego jako człowiek przeszedł tę samą drogę, którą my ludzie nar­o­dzeni przes­zliśmy w łonach naszych matek. Jezus Chrys­tus począł się w przeczystym łonie Najświęt­szej Maryi Pan­ny, nar­o­dz­ił się w Betle­jem i przeszedł to ziem­skie życie dla naszego zbaw­ienia, abyśmy mogli cieszyć się życiem wiecznym.

Trady­cyjnie 28 grud­nia (czwartek) 2017 roku obchodz­ić będziemy litur­giczne świę­to Młodzianków Męczen­ników. To dzień szczegól­nej mod­l­itwy ekspi­a­cyjnej, wyna­gradza­jącej Panu Bogu za wszys­tkie poczęte a nien­ar­o­d­zone, zabite jeszcze w łonach matek dzieci. Proszę o mod­l­itwę ekspi­a­cyjną, aby ten dzień był dniem prze­bła­gania Miłosiernego Boga za odrzu­cony dar życia.

W Bazylice Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach o godzinie 15:00 będzie odpraw­iona Koron­ka do Bożego Miłosierdzia w intencji wyna­gradza­jącej za grzech dzieciobójst­wa. Następ­nie o godzinie 15:20 ks. biskup Jan Szkodoń odprawi Mszę Świętą w intencji ekspi­acji za odrzu­cony dar życia.

Na koniec chci­ałbym życzyć wszys­tkim wielkiej radoś­ci z nar­o­dzenia Jezusa Chrys­tusa w Betle­jem. Chrys­tus chci­ał prze­jść taką samą drogę jak każdy z nas, jako Bóg Człowiek od łona Najświęt­szej Marii Pan­ny przez nar­o­dze­nie i życie na zie­mi palestyńskiej. Cieszmy się i radu­jmy! Szanu­jmy życie, cieszymy się i propagu­jmy radość z życia każdego człowieka, stwor­zonego przez Boga ku szczęśli­wej wieczności.

Szczęść Boże!

 


Reflek­sje przed Bożym Narodzeniem

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.