Refleksje po śmierci sp. ks. kard. Józefa Glempa, Prymasa Seniora

Dzisiejszą audy­cję prag­nę poświę­cić oso­bie śp. ks. kard. Józe­fa Glem­pa, Pry­masa Pol­s­ki. Miałem zaszczyt wielokrot­nie spo­tykać się z ks. kar­dy­nałem na uli­cy Miodowej w Warsza­w­ie. Pier­wsza wiz­y­ta, w której poruszyliśmy tem­at obrony życia miała miejsce w 1982 roku. Pry­mas Pol­s­ki udzielił Pol­skiemu Sto­warzysze­niu Obrońców Życia Człowieka bło­gosław­ieńst­wa Bożego. Byłem wtedy bard­zo zbu­dowany postawą pro-life naszego ks. kardynała.

Pry­mas Pol­s­ki był kapelanem Pry­masa Tysią­cle­cia – Słu­gi Bożego Kar­dy­nała Ste­fana Wyszyńskiego, który był nieustraszonym, odważnym i kon­sek­went­nym obrońcą życia każdego nien­ar­o­d­zonego dziecka.

Na spotka­ni­ach z ks. kard. Józe­fem Glem­pem dysku­towal­iśmy m.in. o prawnej i mod­litewnej ochronie życia nien­ar­o­d­zonych dzieci. Na jed­nym ze spotkań przed­staw­iłem ks. kar­dy­nałowi ogólnopol­ską inic­jaty­wę Kruc­jaty Mod­l­itwy w Obronie Poczę­tych Dzieci. For­mal­nie akc­ja ta rozpoczęła się 12 październi­ka 1980 roku. Miała wów­czas dwa wielkie mod­litewne cele: obudz­ić sum­ie­nie nar­o­du i doprowadz­ić do unieważnienia obow­iązu­jącej wtedy ustawy abor­cyjnej, którą narzu­cili nam stal­i­now­cy w warunk­ach ter­roru komu­nisty­cznego. Ksiądz Pry­mas zachę­cił nas do wytr­wałego dzi­ała­nia na rzecz obrony życia najsłab­szych. Z wielkim zain­tere­sowaniem słuchał wypowiedzi Pani Haliny Chytry, która mówiła o duchowej adopcji dziec­ka poczętego. Ten wspani­ały ruch mod­litewny uzyskał apro­batę i bło­gosław­ieńst­wo Pry­masa Pol­s­ki. Także plany doty­czące przeprowadzenia Marszu dla Życia ucieszyły ks. kard. Naród Pol­s­ki nie chce prawa, które zezwala na bezkarne zabi­janie nien­ar­o­d­zonych dzieci.

Pamię­tam ostat­nią wiz­ytę u ks. kard. Miała ona miejsce kil­ka lat temu w Wilanowie. Udzielił on audi­encji — już jako senior — przed­staw­icielom Pol­skiego Sto­warzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Z dużym zain­tere­sowaniem wysłuchał naszych relacji z dzi­ałań apos­tol­s­kich i eduka­cyjnych, które służyły ochronie życia nien­ar­o­d­zonych dzieci. Doty­czyły one m.in. orga­ni­za­cji ogólnopol­s­kich wys­taw pro-life, dzi­ałal­noś­ci wydawniczej. Ważną kwest­ią, którą poruszyliśmy na tym spotka­niu było Wychowanie do Życia w Rodzinie. Ksiądz Pry­mas powiedzi­ał wtedy, że jeżeli jest możli­we wprowadze­nie zasad ety­cznych do tego przed­mio­tu, to należy go real­i­zować. Dzisi­aj uzna­ję tę wypowiedz za wielką mądrość i sukces. W pol­s­kich szkołach obow­iązu­je bowiem przed­miot Wychowanie do Życia w Rodzinie. Wdroże­nie i nauczanie typu A edukacji sek­su­al­nej – cytu­jąc Amerykańską Akademię Pedi­atrii absy­tence only sex edu­ca­tion (wychowanie do czys­toś­ci i wstrzemięźli­woś­ci przed­małżeńskiej) przynosi pozy­ty­wne rezul­taty i budzi podziw u wszys­t­kich ucz­ci­wych ludzi na całym świecie.

Módlmy się o szczęś­cie wieczne dla śp. ks. kard. Józe­fa Glem­pa, Pry­masa Pol­s­ki. Niech Pan Bóg w swoim miłosierdz­iu i łaska­woś­ci wyna­grodzi jego trud w dziele obrony życia i praw pol­skiej rodziny.


Reflek­sje po śmier­ci sp. ks. kard. Józe­fa Glem­pa, Pry­masa Seniora
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.