Refleksje obrońcy życia na dzień Wszystkich Świętych

W żad­nej sytu­acji człowiek nie może stracić nadziei na wielkie Miłosierdzie Boże. Bł. Jan Paweł II w encyk­lice Evan­geli­um vitae zwraca się do kobi­et, które dokon­ały abor­cji tymi słowa­mi: „Ojciec wszelkiego miłosierdzia czeka na Was, by ofi­arować Wam swo­je prze­bacze­nie i pokój w sakra­men­cie pojed­na­nia. Odkryj­cie, że nic jeszcze nie jest stra­cone i będziecie mogły prosić o prze­bacze­nie także swo­je dziecko. Ono ter­az żyje w Bogu”.

Dzisiejsze spotkanie chcę poświę­cić oso­bis­tej, opartej także o nauczanie bł. Jana Pawła II, reflek­sji związanej z dniem Wszys­t­kich Świętych.

Zacznę od cytatu z lis­tu Ojca Świętego Jana Pawła II skierowanego do Braci i Sióstr – ludzi w podeszłym wieku, opub­likowanego 1 październi­ka 1999 roku. W tymże liś­cie papież w formie mod­l­itwy napisał takie słowa: „Pozwól, o Panie życia, abyśmy to sobie wyraźnie uświadomili i umieli cieszyć się każdym etapem naszego życia jako darem niosą­cym bogate obiet­nice na przyszłość. Spraw, byśmy z miłoś­cią przyj­mowali Two­ją wolę, zaw­ierza­jąc się każdego dnia Twoim miłosiernym dło­niom. Gdy zaś nade­jdzie chwila ostate­cznego «prze­jś­cia», pozwól, abyśmy umieli ją pow­itać z poko­jem w ser­cu, nie żału­jąc niczego, co przyjdzie nam porzu­cić. Kiedy bowiem po długim poszuki­wa­niu spotkamy Ciebie, odna­jdziemy też wszys­tkie prawdzi­we wartoś­ci, jakich zaz­nal­iśmy na zie­mi, a także tych, którzy poprzedzili nas w znaku wiary i nadziei”. To bard­zo ważne stwierdze­nie, że „odna­jdziemy tych, którzy poprzedzili nas w znaku wiary i nadziei” – naszych blis­kich zmarłych, przy­jaciół, kolegów z pra­cy. Jest to wiel­ka radość, której oczeku­je­my. Najwięk­sza oczy­wiś­cie doty­czy spotka­nia Boga w Trój­cy Jedynego i Najświęt­szej Maryi Pan­ny. Mam nadzieję i wierzę, że wiel­biąc Boga, będziemy rad­ować się obec­noś­cią najbliższych, których ter­az nam bard­zo brakuje.

Chci­ałbym odnieść się także do kwestii bolesnej, jed­nak nie pozbaw­ionej nadziei. W encyk­lice Evan­geli­um vitae Ojciec Świę­ty z wielką miłoś­cią zwraca się do tych kobi­et, które dop­uś­ciły się prz­er­wa­nia ciąży. Z wielu rozmów wiem, że ta decyz­ja wraca do nich, nier­az po wielu lat­ach, w postaci ogrom­nego bólu i tęs­kno­ty. Papież w encyk­lice Evan­geli­um vitae niesie tym kobi­etom szczegól­ną nadzieję. Pow­tarza w niej, że w żad­nej sytu­acji człowiek nie może stracić nadziei na wielkie Miłosierdzie Boże. W sakra­men­cie poku­ty zysku­je­my odpuszcze­nie grzechów, odna­j­du­je­my spokój sum­ienia. Bł. Jan Paweł II zwraca się do kobi­et, które dokon­ały abor­cji tymi słowa­mi: „Ojciec wszelkiego miłosierdzia czeka na Was, by ofi­arować Wam swo­je prze­bacze­nie i pokój w sakra­men­cie pojed­na­nia. Odkryj­cie, że nic jeszcze nie jest stra­cone i będziecie mogły prosić o prze­bacze­nie także swo­je dziecko. Ono ter­az żyje w Bogu”. Wiemy, że życie człowieka ma dwa zasad­nicze etapy: na zie­mi i po śmier­ci. Dusza ludz­ka jest nieśmiertel­na. Papież jeszcze jako wikary w parafii św. Flo­ri­ana w Krakowie uczył stu­den­tów Politech­ni­ki Krakowskiej, którzy przy­go­towywali się do małżeńst­wa, że życie ludzkie rozpoczy­na się w momen­cie poczę­cia. To fakt naukowy i medy­czny. Pow­tarzał również, że jako ludzie wierzą­cy musimy pamię­tać, że w momen­cie poczę­cia Bóg stwarza nieśmiertel­ną duszę. Kobi­ety zran­ione prz­er­waniem ciąży dostały wielką nadzieję od bł. Jana Pawła II – nadzieję prze­baczenia ze strony Miłosiernego Boga oraz dzieci, którym prz­er­wały życie. Trze­ba, abyśmy z tą nadzieją, ostrożnie i delikat­nie, szli do tych poran­ionych kobi­et. Niech ta reflek­s­ja będzie Waszą radoś­cią i uko­je­niem na całe życie.


Reflek­sje obroń­cy życia na dzień Wszys­t­kich Świętych
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.