Szkodliwość antykoncepcji

Odrzuce­nie płod­noś­ci przez sztuczne środ­ki antykon­cep­cyjne powodu­je wiele negaty­wnych kon­sek­wencji dla zdrowia fizy­cznego i psy­chicznego zarówno osób ją sto­su­ją­cych, jak i dla ich rodzin oraz społeczeństw, które w następst­wie wys­tąpi­enia poniższych chorób, płacą podat­ki na lecze­nie kobi­et zaży­wa­ją­cych owe środ­ki. Oto najważniejsze kon­sek­wenc­je dla zdrowia fizy­cznego kobi­ety, wynika­jące z zaży­wa­nia hor­mon­al­nych środ­ków antykoncepcyjnych:

Nad­ciśnie­nie. stosowanie hor­mon­al­nych tabletek antykon­cep­cyjnych prowadzi do wzros­tu skur­czowego i rozkur­czowego ciśnienia krwi, ryzyko wynosi od 1,5 do 3 razy[1]. Zwięk­szone ryzyko wys­tępu­je u kobi­et z nad­wagą, powyżej 35 roku życia oraz palą­cych papierosy[2].

Choro­by naczyń. Tablet­ki antykon­cep­cyjne odd­zi­ału­ją nieko­rzyst­nie na układ krzep­nię­cia krwi i zwięk­sza­ją ryzyko wys­tąpi­enia takich chorób jak: choro­ba zatorowo-zakrzepowa, zawał ser­ca, udar o eti­ologii zakrzepowej i udar o eti­ologii krwotocznej (np. krwotok pod­pa­jęczynówkowy). Warto nad­mienić, iż w samym 2009 roku w Szwa­j­carii zmarły 3 młode kobi­ety z powodu zatoru płuc, będącego skutkiem stosowa­nia hor­mon­al­nych środ­ków antykon­cep­cyjnych, zaw­ier­a­ją­cych pochod­ną prog­es­teronu o dzi­ała­niu antyadro­gen­nym np. Dianette, Diana-35[3]. Nato­mi­ast metaanal­iza 14 badań naukowych opub­likowana w 2004 roku w „British Med­ical Jour­nal” wykaza­ła, że wzrost ryzy­ka udaru u kobi­et sto­su­ją­cych doust­ną antykon­cepcję może być nawet 8‑krotny[4].

Choro­by ser­ca. Ryzyko wys­tąpi­enia chorób ser­ca zwięk­sza trze­cia gen­er­ac­ja środ­ków antykon­cep­cyjnych. Dzieje się tak poprzez zwięk­sze­nie poziomu cho­les­terolu oraz biał­ka c‑reaktywnego (CRP) nawet 4‑krotnie, u kobi­et sto­su­ją­cych ten rodzaj antykon­cepcji. Zwięk­szony poziom CRP jest odpowiedzial­ny za ryzyko wys­tąpi­enia chorób ser­ca i chorób układu krąże­nia. Do takich wniosków dos­zli badacze z włoskiego uni­w­er­syte­tu w Udine, pub­liku­jąc wyni­ki badań w „Jour­nal of Obstet­rics & Gyne­col­o­gy”[5].

Choro­by nowot­worowe. W wykazie sub­stancji rakotwór­czych dla ludzi zna­j­du­ją­cym się w „Roz­porządze­niu Min­is­tra Zdrowia i Opie­ki Społecznej z dnia 11 wrześ­nia 1996 roku w spraw­ie czyn­ników rakotwór­czych w środowisku pra­cy oraz nad­zoru nad stanem zdrowia pra­cown­ików zawodowo narażonych na te czyn­ni­ki”, hor­mon­alne środ­ki antykon­cep­cyjne są wymienione na pozy­cji 17–21 razem z sub­stanc­ja­mi, przed który­mi każdy rozsąd­ny człowiek chronił­by siebie i swoich blis­kich[6].

Rak pier­si. Wyni­ki badań prowad­zonych przez Fred Hutchin­son Can­cer Research, renomowany ośrodek naukowy z Seat­tle w stanie Wash­ing­ton potwierdz­iły związek między stosowaniem antykon­cepcji hor­mon­al­nej a wys­tąpi­e­niem prz­erzu­towego potrójnie negaty­wnego raka pier­si (TNBC – jest to nowotwór bard­zo agresy­wny, o wyso­kich wskaźnikach prz­erzutów i gorszej przeży­wal­noś­ci w porów­na­niu z inny­mi odmi­ana­mi raka pier­si). Bada­nia wykaza­ły, że stosowanie antykon­cepcji hor­mon­al­nej przez kobi­ety poniżej 18 roku życia zwięk­sza ryzyko zachorowa­nia na prz­erzu­towego potrójnie negaty­wnego raka pier­si aż o 270% U kobi­et, które obec­nie sto­su­ją antykon­cepcję ryzyko wzras­ta o 320%. Oznacza to, że kobi­ety, które zaczy­na­ją stosować antykon­cepcję hor­mon­al­ną przed ukończe­niem 18 roku życia są 3,7 razy bardziej narażone na zachorowanie na TNBC, a kobi­ety aktu­al­nie sto­su­jące (1–5 lat) – 4,2 razy. Wyni­ki badań opub­likowano w cza­sopiśmi­en­nictwie naukowym. Ale pac­jen­tek dalej nikt nie ostrze­ga przed ryzykiem[7].

Rak szyj­ki maci­cy. Dane z 24 badań epi­demi­o­log­icznych (prowad­zonych) potwierdza­ją związek przy­czynowo-skutkowy między stosowaniem hor­mon­al­nych środ­ków antykon­cep­cyjnych a zapadal­noś­cią na raka szyj­ki maci­cy. Ryzyko wys­tąpi­enia inwazyjnego raka szyj­ki maci­cy w ciągu 10 lat użytkowa­nia doust­nych środ­ków antykon­cep­cyjnych wśród kobi­et od 20 do 30 roku życia wynosi 8,3 na 1000 kobi­et w kra­jach mniej rozwinię­tych i 4,5 na 1000 kobi­et w kra­jach bardziej rozwinię­tych[8].

Rak jeli­ta grubego. Wyni­ki opub­likowane w cza­sopiśmie „British Jour­nal of Can­cer” pokazu­ją, że przyj­mowanie pigułek antykon­cep­cyjnych może zwięk­szyć ryzyko wys­tąpi­enia raka jeli­ta grubego. W omaw­ianym bada­niu 337,8 tys. kobi­et zapy­tano o stosowanie doust­nej antykon­cepcji hor­mon­al­nej, a następ­nie obser­wowano je przez pewien czas. W tym okre­sie 1 878 kobi­et zachorowało na raka jeli­ta. Badanie wykaza­ło, że w przy­pad­ku kobi­et po menopauzie ujaw­nia się pewien związek między doust­nym przyj­mowaniem hor­monów a zachorowaniem na raka jeli­ta grubego. Wzrost ryzy­ka nie jest wiel­ki, ale ważne jest, żeby kobi­ety uświadomiły sobie, iż mogą zmniejszyć ryzyko pojaw­ienia się różnych nowot­worów, w tym raka jeli­ta, ogranicza­jąc ingerencję w nat­u­ralne pro­cesy hor­mon­alne[9].

Rak sut­ka. Zapadal­ność na tego rodza­ju raka jest w ciągu całego życia wyso­ka i wynosi 1:11. Do czyn­ników ryzy­ka należy między inny­mi wczes­na pier­wsza miesiącz­ka i późne urodze­nie pier­wszego dziec­ka. Bada­nia opub­likowane w cza­sopiśmie medy­cznym „Lancet” w 1994 roku poda­ją, że kobi­ety, które zaczęły stosować hor­mon­alne piguł­ki antykon­cep­cyjne przed 20 rok­iem życia (w okre­sie min­i­mum 4 lat) mają zwięk­szone ryzyko zapad­nię­cia na chorobę raka sut­ka[10].

Rak kos­mów­ki. Naukow­cy np. z Char­ing Cross Hos­pi­tal w Lon­dynie wykaza­li, że stosowanie hor­mon­al­nych pigułek antykon­cep­cyjnych zwięk­sza 2 razy ryzyko wys­tąpi­enia tej choro­by. Pon­ad­to stosowanie hor­mon­al­nych środ­ków antykon­cep­cyjnych wiąże się ze zwięk­szonym ryzykiem wys­tąpi­enia takich nowot­worów jak: rak pier­wot­ny wątro­by, rak błony ślu­zowej maci­cy i jajni­ka, rak skóry oraz gruc­zo­lak wątro­by[11].

Inne dzi­ała­nia uboczne hor­mon­al­nych pigułek antykoncepcyjnych:

Choro­by jelit. Lekarze gas­trolodzy i chirur­dzy z dwóch londyńs­kich szpi­tali prowadzili bada­nia nad wpły­wem antykon­cepcji hor­mon­al­nej na wys­tępowanie u kobi­et przewlekłych chorób zapal­nych prze­wodu pokar­mowego, głównie jeli­ta grubego lub cienkiego. Okaza­ło się, że kobi­ety zaży­wa­jące hor­mon­alne piguł­ki antykon­cep­cyjne są zagrożone poważnym ryzykiem wys­tąpi­enia choro­by Crohna (pro­ces zapal­ny ścian prze­wodu pokar­mowego) oraz wrzodziejącego zapale­nia jeli­ta grubego. Po trzech lat­ach przyj­mowa­nia tych środ­ków praw­dopodobieńst­wo zachorowa­nia zwięk­sza się 3,5 razy. Czyn­nikiem, który dodatkowo zwięk­sza ryzyko wys­tąpi­enia choro­by Crohna u kobi­et sto­su­ją­cych antykon­cepc­je hor­mon­al­ną jest pale­nie tyto­niu[12].

 Użytkown­icz­ki plas­trów antykon­cep­cyjnych skarżyły się na krwaw­ie­nie i plamienia śród­cyk­liczne, nad­wrażli­wość pier­si, bolesne miesiącz­ki, nud­noś­ci i wymio­ty. Użytkown­icz­ki krążków częs­to wymieni­ały podrażnienia i stany zapalne pochwy oraz towarzyszące im upławy. Amerykańs­ka Agenc­ja ds. Żywnoś­ci i Leków (FDA) nakaza­ła pro­du­cen­tom plas­trów antykon­cep­cyjnych, aby do tek­stu ulotek dla pac­jen­tów wprowadzili ostrzeże­nie, że stosowanie plas­trów powodu­je wzrost ryzy­ka zakrzepów żyl­nych[13].

 Antykon­cepc­ja hor­mon­al­na zwięk­sza również skłon­ność do infekcji pochwy (grzy­bice) i stanów zapal­nych mied­ni­cy mniejszej (Chlamy­die). Mogą one w rezulta­cie prowadz­ić do zaras­ta­nia jajowodów, ciąż poza­maci­cznych i niepłod­noś­ci. Reg­u­larne zaży­wanie tych środ­ków powodu­je także rozwój żół­tacz­ki cholestaty­cznej i kam­i­cy pęcherzy­ka żół­ciowego. Wśród dzi­ałań ubocznych hor­mon­al­nych preparatów wyróż­nia się pon­ad­to: nud­noś­ci i wymio­ty, niety­powe krwaw­ienia z dróg rod­nych kobi­ety, bóle i zawroty głowy, wzrost wagi ciała, obrzę­ki, zmi­any skórne, ostre i nawraca­jące bóle brzucha, skur­cze nóg oraz skłon­ność do depresji[14].

Przyję­cie środ­ków i metod sztucznego ogranicza­nia urodzeń otwiera drogę niewier­noś­ci małżeńskiej i przy­czy­nia się do upad­ku oby­cza­jów. Stosowanie sztucznej antykon­cepcji utr­wala ego­isty­czną i niedo­jrza­łą osobowość. Dzi­ała ona bowiem prze­ci­wko zdrow­iu fizy­czne­mu i psy­chiczne­mu człowieka, prowadząc do wewnętrznego niepoko­ju i kon­flik­tów, apatii oraz stanów depresyjnych. Hor­mon­alne środ­ki antykon­cep­cyjne niszczą zdrowie fizy­czne oraz psy­chiczne i duchowe kobi­ety, pary oraz społeczeństwa.


Przyp­isy:
  1. E. Ślizień-Kuczap­s­ka, Antykon­cepc­ja hor­mon­al­na a zdrowie, [w:] A. J. Kato­lo (red.), Bez­droża antykon­cepcji, Wyd. „Gaudi­um”, Lublin 2001, s.66.
  2. K. Suchec­ka-Rachoń, Nad­ciśnie­nie tęt­nicze u kobi­et, w: „Gaze­ta Lekars­ka”, Nr 2(1998)
  3. w: http://www.hli.org.pl/xoops/modules/news/article.php?storyid=1252
  4. E. C. G. Grant, Hor­mon­al con­tra­cep­tives couse migraine and ischaemic strokes, w: „British Med­ical Jour­nal”, 16 Decem­ber 2004. 
  5. S. Cau­ci, M. Di San­to­lo, J. Cul­hane, in., Effects of Third-Gen­er­a­tion Oral Con­tra­cep­tives on High-Sen­si­tiv­i­ty C‑reactive Pro­tein and Homo­cys­teine in Young Women, w: „Obstet­rics & Gyne­col­o­gy”, Vol. 111, Issue 4, April 2008, pp. 857–864.
  6. Roz­porządze­nie Min­is­tra Zdrowia i Opie­ki Społecznej z dnia 11 wrześ­nia 1996 roku w spraw­ie czyn­ników rakotwór­czych w środowisku pra­cy oraz nad­zoru nad stanem zdrowia pra­cown­ików zawodowo narażonych na te czyn­ni­ki, w: Dzi­en­nik Ustaw Z 1996 R. NR 121 POZ. 571. 
  7. J. M. Dolle, J. R. Dal­ing, E. White i in., Risk Fac­tors for Triple-Neg­a­tive Breast Can­cer in Women Under the Age of 45 Years, w: „Can­cer Epi­demi­ol­o­gy, Bio­mark­ers and Pre­ven­tion”, Vol. 18(4), 2009, s. 1157–1166.
  8. Inter­na­tion­al Col­lab­o­ra­tion of Epi­demi­o­log­i­cal Stud­ies of Cer­vi­cal Can­cer, Cer­vi­cal can­cer and hor­mon­al con­tra­cep­tives: col­lab­o­ra­tive reanaly­sis of indi­vid­ual data for 16 573 women with cer­vi­cal can­cer and 35 509 women with­out cer­vi­cal can­cer from 24 epi­demi­o­log­i­cal stud­ies, w: „The Lancet”, Vol. 370 Issue 9599, 10 Novem­ber 2007, pp. 1609–1621.
  9. K. K. Tsi­lidis, N. E. Allen, T. J. Key, K. Bakkeni, in., Oral con­tra­cep­tives, repro­duc­tive his­to­ry and risk of col­orec­tal can­cer in the Euro­pean Prospec­tive Inves­ti­ga­tion into Can­cer and Nutri­tion, w: „British Jour­nal of Can­cer”, No 103, 23 Novem­ber 2010, pp. 1755–1759.
  10. M. A. Rookus, F. E. van Leeuwen, Oral con­tra­cep­tives and risk of breast can­cer in women aged 20–54 years, w: „Lancet”,vol. 344 nr 8926, 24 Sep­tem­ber 1994, s. 844–851.
  11. E. Ślizień-Kuczap­s­ka, Antykon­cepc­ja hor­mon­al­na a zdrowie, [w:] A. J. Kato­lo (red.), Bez­droża antykon­cepcji, Wyd. „Gaudi­um”, Lublin 2001, s. 68–69.
  12. J.A Cor­nish, E Tan, C. Simil­lis, S. K. Clark, J. Teare, P. P. Tekkis, The Risk of Oral Con­tra­cep­tives in the Eti­ol­o­gy of Inflam­ma­to­ry Bow­el Dis­ease: A Meta-Analy­sis, w: „The Amer­i­can Jour­nal of Gas­troen­terol­o­gy”, Vol. 103(2008), pp. 2394–2400.
  13. L.M. Lopez, in., Skin patch and vagi­nal ring ver­sus com­bined oral con­tra­cep­tives for con­tra­cep­tion (Review), w: Cochrane Data­base of Sys­tem­at­ic Reviews, Issue 1, 2008. 
  14. Por. P. Wosic­ki. (red.), Lekce­ważone zagroże­nie, czyli dlaczego antykon­cepc­ja niszczy małżeńst­wo, Fun­dac­ja Głos Dla Życia, Poz­nań 2005, s. 15–17