Środki wczesnoporonne

Środ­ki wczesno­poronne – prze­drostek „wczes­no” oznacza, że dane środ­ki stosowane są w pier­wszych godz­i­nach, dni­ach lub tygod­ni­ach. Nato­mi­ast „poronne”, gdyż efek­tem jest śmierć dziec­ka w fazie embri­on­al­nego roz­wo­ju. W Polsce dostęp­ne są następu­jące środ­ki wczesno­poronne (przez środowiska proabor­cyjne, w celu ominię­cia ich prawdzi­wego znaczenia, nazy­wane „antykon­cepcją awaryjną”, „antykon­cepcją po”, „pigułką dnia następ­nego”): Posti­nor-Duo; wkład­ki i spi­rale wewnątrzmaciczne.

Posti­nor-Duo (czyli D‑norgestrel-lev­onorgestrel) jest preparatem wczesno­poron­nym, który odd­zi­ału­je na błonę ślu­zową maci­cy, nie dopuszcza­jąc do implan­tacji blas­to­cysty (poczętego dziec­ka)[1]. Spośród różnych manip­u­lacji medi­al­nych i pra­sowych, podawane w niek­tórych mag­a­zy­nach infor­ma­c­je o 97% skutecznoś­ci „antykon­cep­cyjnej” Lev­onorgestre­lu są nieprawdą, gdyż w 15% przy­pad­ków pomi­mo zas­tosowa­nia tej sub­stancji dziecko rozwi­ja się dalej[2].

Wkład­ki wewnątrz­maci­czne (spi­rale) znane pod nazwą IUD (Intra-Uter­ine Device) wykony­wane z tworzy­wa sztucznego owiniętego miedzianym lub sre­brnym dru­cikiem, wywołu­ją stan zapal­ny błony ślu­zowej maci­cy, uniemożli­wia­jąc zag­nieżdże­nie poczętego już dziec­ka[3], które w kon­sek­wencji umiera. W przy­pad­ku stosowa­nia wkładek wewnątrz­maci­cznych ist­nieje ryzyko: uszkodzenia ściany maci­cy, bezob­ja­wowego wypad­nię­cia wkład­ki, bólów skur­czowych, plamienia międzymiesiączkowego, obfi­tych miesiączek, zapale­nia przy­datków, poronienia sep­ty­cznego, ciąży poza­maci­cznej, zapale­nia błony ślu­zowej jamy maci­cy, mięśniów­ki trzony maci­cy oraz promieni­ca narzą­du rod­nego[4].

Pro­dukowane dziś antykon­cep­cyjne środ­ki hor­mon­alne, obok dzi­ała­nia antykon­cep­cyjnego (blokowanie owu­lacji), dzi­ała­ją również wczesno­poron­nie, w sytu­acji gdy dojdzie do owu­lacji i poczę­cia. W preparat­ach tych bowiem zawarte są środ­ki hor­mon­alne, które niszczą błonę ślu­zową maci­cy i uniemożli­wia­ją implan­tację poczętego dziec­ka. Stopień zawod­noś­ci tablet­ki antykon­cep­cyjnej wynosi 3% (u 3% par, które sto­su­ją ten rodzaj antykon­cepcji, dochodzi do poczę­cia dziec­ka). Kobi­ety je zaży­wa­jące niejed­nokrot­nie nie zda­ją sobie sprawy z fak­tu, że dokon­ały abor­cji (zabójst­wa poczętego dziec­ka)[5].

Obec­nie zmi­an­ie uległy zarówno metody przeprowadza­nia zabiegów prz­ery­wa­nia ciąży, jak i metody dzi­ałań zwolen­ników abor­cji. Nowym tren­dem abor­cyjnym jest przeprowadzanie abor­cji za pomocą piguł­ki wczesno­poron­nej typu RU-486. Dane z amerykańs­kich klinik abor­cyjnych wskazu­ją, że w 2008 roku abor­c­je far­mako­log­iczne stanow­iły 17% wszys­t­kich zabiegów prz­ery­wa­nia ciąży[6].

RU-486 (mifepri­s­tone) – preparat poron­ny, który uszkadza śluzówkę powodu­jąc tym samym śmierć rozwi­ja­jącego się dziec­ka na skutek prz­er­wa­nia dotle­ni­a­nia i odży­wia­nia przez orga­nizm mat­ki. Mizo­pros­tol podawany dwa dni później powodu­je silne skur­cze maci­cy i krwaw­ienia mające usunąć martwy już płód z łona kobi­ety[7]. Piguł­ka abor­cyj­na może być stosowana nawet do 63 dnia od pier­wszego ostat­niej miesiącz­ki (Franc­ja)[8]. Zabi­ja się wów­czas pon­ad 2 cen­tymetrowe dziecko, mające już wyk­sz­tał­coną więk­szość organów wewnętrznych, które­mu bije serce, pracu­je mózg, a na jego twarzy moż­na rozróżnić oczy, uszy, nos i wargi.

W Polsce RU-486 nie jest zare­je­strowany. Zgod­nie z Ustawą o planowa­niu rodziny, ochronie pło­du ludzkiego i warunk­ach dopuszczal­noś­ci prz­ery­wa­nia ciąży oraz Kodek­sem karnym uży­wa­nia preparatu RU486 jako środ­ka wczesno­poron­nego jest przestępst­wem. Pomi­mo tego fak­tu pojaw­ia­ją się ogłoszenia RU486 w internecie. Pol­s­ka Fed­er­ac­ja Ruchów Obrony Życia pode­j­mu­je dzi­ała­nia aby, zlik­wid­ować takie ogłoszenia. Po stara­ni­ach członków Fed­er­acji proku­ra­tor gen­er­al­ny wydał nakaz ściąg­nię­cia z inter­ne­tu tego typu ogłoszeń, jed­nak prob­lem nadal ist­nieje. Dlat­ego zachę­camy wszys­t­kich do infor­mowa­nia odpowied­nich władz o każdym ogłosze­niu pro­mu­ją­cym środ­ki wczesno­poronne, gdyż w świ­etle obow­iązu­jącego prawa są one przestępstwem.

Przed­staw­ian­ie abor­cji far­mako­log­icznej jako skutecznej niein­wazyjnej i bez­piecznej, w porów­na­niu z abor­cją chirur­giczną, jest mitem i manip­u­lacją środowisk proaborcyjnych.

Kom­p­likac­je zdrowotne po zaży­ciu piguł­ki poron­nej RU-486:

 Amerykańs­ka Agenc­ja ds. Żywnoś­ci i Leków FDA podała, że piguł­ka abor­cyj­na od roku jej wprowadzenia na rynek (2000) zabiła w USA 14 kobi­et, 2200 kobi­et doz­nało uszczer­bku na zdrow­iu wskutek jej zas­tosowa­nia; 612 kobi­et wyma­gało hos­pi­tal­iza­cji, 339 wyma­gało trans­fuzji, 256 doświad­czyło infekcji, z czego 48 przy­pad­ków FDA określa jako „poważne”[9].

 Według John­stona śmiertel­ność kobi­et po zas­tosowa­niu RU-486 to 125 zgonów na 100 000 kobi­et. Równocześnie trze­ba zaz­naczyć, że śmiertel­ność około­porodowa matek w USA to 5 zgonów na 100 000 rodzą­cych kobi­et[10].

 Od 8–10% kobi­et, które zażyły RU-486 wyma­ga dal­szej inter­wencji chirur­gicznej (abor­cji chirur­gicznej). Około 1,3% ciąż nie ule­ga prz­er­wa­niu i dziecko rozwi­ja się z uszkodzeni­a­mi twarzy, kończyn i cza­sz­ki[11].

 Według fran­cus­kich badań, trans­fuz­je krwi były konieczne w 2% przy­pad­ków. Pon­ad­to odno­towano wymio­ty w 44% przy­pad­ków, biegunkę w 36% przy­pad­ków[12], bóle głowy (32%), zawroty głowy (12%), gorączkę i infekc­je (4%), niepokój, bezsen­ność oraz ane­mię (2%)[13].

 99% zgłasza niepożą­dane efek­ty po zaży­ciu RU-486, a praw­ie wszys­tkie doz­na­ją bólu[14].

 Sza­cu­je się pon­ad­to, że ból psy­chiczny związany z poczu­ciem winy kobi­ety może być porówny­wal­ny w przy­pad­ku abor­cji po zaży­ciu RU-486, jak w przy­pad­ku abor­cji chirur­gicznej, ponieważ odpowiedzial­ność za śmierć dziec­ka w więk­szym stop­niu spoczy­wa na kobiecie, która jed­nocześnie ma kon­takt ze zwłoka­mi dziecka.

Powyższe dane potwierdza­ją jed­noz­nacznie, że abor­c­ja za pomocą preparatu RU-486 (podob­nie jak każ­da abor­c­ja) niesie za sobą śmierć dziec­ka, ale i poważne kon­sek­wenc­je dla zdrowia fizy­cznego i psy­chicznego kobiety.

Połącze­nie się jąder komórkowych jaja i plem­ni­ka jest to najważniejszy moment zapłod­nienia – pow­stanie nowego orga­niz­mu. Od momen­tu połączenia się jąder komórkowych jaja i plem­ni­ka rozpoczy­na się rozwój nowego człowieka[15]

Wbrew wszelkim manip­u­lacjom środowisk proabor­cyjnych, należy pod­kreślić, iż środ­ki wczesno­poronne – abor­cyjne — zabi­ja­ją niewinne dziecko w pier­wszych chwilach jego życia, chwilach, w których najbardziej potrze­bu­je opie­ki drugiego człowieka.


Przyp­isy:
  1. Phar­min­dex, 2003, Med­i­Me­dia Inter­na­tion­al Sp. z o. o. 
  2. Van Look P. F. A., von Hertzen H., Ran­domised con­trolled tri­al of lev­onorgestrel ver­sus the Yuzpe reg­i­men of com­bined oral con­tra­cep­tives for emer­gency con­tra­cep­tion, w: „The Lancet”, 352: 42833, 1998. 
  3. Sher­ing, 2004, http://www.schering.pl/aith_antykoncepcja_mech.php.
  4. Siu­da E., Far­makolo­gia środ­ków wczesno­poron­nych, w: „Służ­ba Życiu” nr 1/2005, s. 9. 
  5. Ch. Kahlen­born, W jaki sposób dzi­ała­ją piguł­ki hor­mon­alne oraz inne środ­ki antykon­cep­cyjne, A. J. Kato­lo (tłum.), [w:] A. J. Kato­lo (red.), Bez­droża antykon­cepcji, Wyd. „Gaudi­um”, Lublin 2001, s. 35,41,51.
  6. Guttmach­er Insti­tute, In Brief: Fact Sheet, sier­pień 2011. 
  7. J. Duin, Teen Dead after Abor­tion Pill, The Wash­ing­ton Times, Sep­tem­ber 22, 2003.
  8. Nowakows­ka E., Przed czy po, w: „Poli­ty­ka” 43/2000.
  9. RCM 2007–525, NDA 20–687, Mifepri­s­tone U.S. Post­mar­ket­ing Adverse Events Sum­ma­ry through 04/30/2011
  10. McGov­ern C., Women Dies in Cana­di­an Abor­tion-Pill test­ing, w: „The Nation­al Catholic Reg­is­ter”, 7 – 13.10.2001.
  11. FDA, FDA Approves Mifepri­s­tone For The Ter­mi­na­tion of Ear­ly Preg­nan­cy, 28.09.2000; FDA, Mem­o­ran­dum to NDA 20–687 MIFEPREX (mifepri­s­tone), 28.09.2000, www.fda.gov.
  12. El-Refaey, in., Induc­tion of abor­tion with mifepri­s­tone (RU 486) and oral or vagi­nal miso­pros­tol, w: „The New Eng­land Jour­nal of Med­i­cine” 13 April 1995. 
  13. Spitz I., in., Ear­ly preg­nan­cy ter­mi­na­tion with mifepri­s­tone and miso­pros­tol in the Unit­ed States, „The New Eng­land Jour­nal of Med­i­cine” 30 April 1998. 
  14. Spitz I., in., Ear­ly preg­nan­cy ter­mi­na­tion with mifepri­s­tone and miso­pros­tol in the Unit­ed States, „The New Eng­land Jour­nal of Med­i­cine” 30 April 1998. 
  15. Z. Bielańs­ka-Osu­chows­ka, „Jak zaczy­na się życie człowieka”, Wydawnict­wo Naukowe PWN, Warsza­wa 1994, s. 34.