Niepłodność

 Niepłod­ność według Świa­towej Orga­ni­za­cji Zdrowia (WHO) jest chorobą społeczną, defin­iowaną jako brak wys­tąpi­enia ciąży pomi­mo dwu­nas­tomiesięcznego okre­su współży­cia sek­su­al­nego part­nerów bez stosowa­nia środ­ków antykon­cep­cyjnych [1]

 Bolesław Piecha – lekarz ginekolog i poli­tyk w jed­nym z wywiadów dla „Tygod­ni­ka powszech­nego” pisał:

Jako lekarz jestem przeko­nany – wbrew definicji WHO – że niepłod­ność nie jest chorobą, ale objawem wielu różnych jed­nos­tek chorobowych”[2]

 Niepłod­ność (zwana niepłod­noś­cią względ­ną) doty­czy zaburzeń wys­tępu­ją­cych cza­sowo. Może być wrod­zona lub naby­ta, jed­nak w odróżnie­niu do bezpłod­noś­ci (niepłod­noś­ci całkowitej) możli­wa jest do wyleczenia[3]. W pro­gramie wspo­ma­ganego rozro­du uzyskanie ciąży następu­je z ominię­ciem pod­sta­wowych przy­czyn powodu­ją­cych niepłod­ność. W rezulta­cie takiego postępowa­nia para w dal­szym ciągu pozosta­je niepłodna.

 Napro­tech­nolo­gia – opar­ta jest na najnowszej wiedzy z dziedziny medy­cyny i stanowi odpowiedź na główny nurt prak­tyk i pro­ce­dur współczes­nej medy­cyny repro­duk­cyjnej. Jest ona pon­ad­to ukierunk­owana na rzetel­ną diag­nos­tykę i skuteczne lecze­nie prob­lemów w obszarze zdrowia gineko­log­icznego[4]. Celem Tech­nologii Nat­u­ral­nej Prokreacji jest między inny­mi lecze­nie przy­czyn obniżonej płod­noś­ci oraz umożli­wie­nie poczę­cia w trak­cie aktu małżeńskiego, który stwarza warun­ki do god­nego przyjś­cia na świat isto­ty ludzkiej.

Dane statysty­czne

Prob­lem ten doty­ka 10 do 15% pop­u­lacji świa­towej, co daje sześćdziesiąt do osiemdziesię­ciu mil­ionów par niepłod­nych[5]. Jest to co ósma para[6]. W Polsce prob­lem z poczę­ciem ma pon­ad dwa mil­iony par, a głównym objawem diag­nos­ty­cznym jest brak potomst­wa. W Stanach Zjed­noc­zonych, w pop­u­lacji od 15 do 44 roku życia, jako niepłodne określa się 13%-14% par, we Francji 18,4%, w Wielkiej Bry­tanii nato­mi­ast 16,8%. Według trzech badań anki­etowych przeprowad­zonych w USA wskaźnik zamężnych kobi­et, które są dotknięte niepłod­noś­cią wynosi około 8% w grupie wiekowej od 20 do 29 lat, 15% wśród kobi­et w wieku 30–34 lat, do 22% w grupie wiekowej 35–39 lat, aż do 29% między 40 a 44 rok­iem życia[7].

Jakie są rodza­je niepłodności?

W zależnoś­ci od tego czy doty­czy kobi­ety czy mężczyzny, wyróż­nia się niepłod­ność kobiecą i męską. Czyn­nik kobiecy ogranicza­ją­cy płod­ność doty­czy 45–50% przy­pad­ków, męs­ki nato­mi­ast oscy­lu­je między 35–40%. Skutkiem niepłod­noś­ci kobiecej jest brak jajeczkowa­nia lub niemożność zapłod­nienia spowodowana zaburzeni­a­mi roz­wo­jowy­mi lub uszkodze­niem narządów płciowych[8]. Cechą nato­mi­ast niepłod­noś­ci męskiej jest zmniejsze­nie licz­by lub żywot­noś­ci plem­ników, stwierdzane w bada­niu nasienia (sper­mo­gram) albo niepraw­idłowoś­ci w budowie anatomicznej plem­ników[9].

Jakie są czyn­ni­ki wpły­wa­jące na płodność?

Do czyn­ników wpły­wa­ją­cych na niepłod­ność należą:

 wczesne rozpoczy­nanie życia seksualnego,

 duża licz­ba part­nerów seksualnych,

 choro­by przenos­zone drogą płciową,

 uza­leżnienia (szczegól­nie w młodym wieku),

 odkładanie na przyszłość decyzji o poczę­ciu dziec­ka (w Polsce przy­pa­da ona śred­nio na 28 rok życia)

 stosowanie środ­ków antykon­cep­cyjnych[10].

Wśród bio­log­icznych przy­czyn braku potomst­wa u kobi­et wyróżnić należy także czyn­ni­ki pozam­e­dy­czne:

 wzrost odset­ka samot­nych kobiet,

 przed­kładanie kari­ery zawodowej nad macierzyństwo

 opóź­ni­an­ie decyzji o pod­ję­ciu roli matki

 zwięk­sza­ją­ca się licz­ba rozwodów.

W skali glob­al­nej naras­ta­ją­cy prob­lem niepłod­noś­ci związany jest z roz­wo­jem cywiliza­cyjnym, tech­ni­cyza­cją codzi­en­nego życia i nieko­rzyst­nym wpły­wem czyn­ników środowiskowych. Najważniejszym czyn­nikiem ogranicza­ją­cym płod­ność jest wiek. Okres maksy­mal­nej możli­woś­ci zajś­cia w ciążę u kobi­ety przy­pa­da na 20–25 rok życia, a następ­nie stop­niowo się obniża. Po 35 roku płod­ność drasty­cznie male­je nato­mi­ast 40 lat to grani­ca, za którą praw­dopodobieńst­wo ciąży jest minimalne.

Do czyn­ników socjoeko­nom­icznych i środowiskowych należy:

 stosowanie uży­wek takich jak: niko­ty­na (także bierne pale­nie), alko­hol, narko­ty­ki, naduży­wanie leków

 ekspozy­c­ja na met­ale ciężkie, środ­ki ochrony roślin czy promieniowanie jonizujące.

Prob­lem z poczę­ciem dziec­ka w kra­jach rozwi­ja­ją­cych się wys­tępu­je praw­ie dwukrot­nie częś­ciej niż w kra­jach wysoko rozwinię­tych, w których jest stały dostęp do opie­ki zdrowot­nej[11].


Przyp­isy:
  1. W. Guzikows­ki, Wybrane zagad­nienia i aspek­ty niepłod­noś­ci kobiecej, [w:] red. E. Licht­en­berg-Kokosz­ka, E. Janiuk, J. Dzierżanows­ki, Niepłod­ność. Zagad­nie­nie inter­dyscy­pli­narne, Ofi­cy­na Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2009, s. 27. 
  2. B. Piecha, Niepłod­ność nie jest chorobą, w: „Tygod­nik powszech­ny, nr. 28 (3131), 12 lip­ca 2009, s. 13. 
  3. Por. J. Orzeszy­na, Teo­log­iczno-moral­ny aspekt niepłod­noś­ci w małżeńst­wie, Wydawnict­wo Naukowe PAT, Kraków 2005, s. 29–30.
  4. Por. M. Bar­czen­tewicz, NaPro­TECH­NOL­O­GY jako narzędzie do diag­nos­ty­ki i leczenia niepłod­noś­ci i innych chorób, [w:] W. Wiec­zorek, in., Nat­u­ralne planowanie rodziny w uję­ciu wybranych dyscy­plin naukowych, Wydawnict­wo Archi­diecezji Lubel­skiej „Gaudi­um”, Lublin 2008, s. 229–230.
  5. Por. R. Kurza­wa, P. Ciepiela, P. Szołomic­ka-Kurza­wa, Niepłod­ność małżeńs­ka, „Życie i płod­ność” 2 (2008) nr 2 i 3, s. 27. 
  6. Por. R. P. Gwenn, The New Ency­clopae­dia Bri­tan­ni­ca, Vol­ume 4, Chica­go 1993, s. 750. 
  7. Por. J. Orzeszy­na, Teo­log­iczno-moral­ny aspekt niepłod­noś­ci w małżeńst­wie, Wydawnict­wo Naukowe PAT, Kraków 2005, s. 26–29.
  8. Por. Tamże, s. 30–31.
  9. Por. Tamże, s. 30–31.
  10. Por. B. Chaz­an, M. Środoń, Niepłod­ność małżeńs­ka a wymóg poszanowa­nia życia i god­noś­ci człowieka w postępowa­niu medy­cznym, „Życie i płod­ność” 2 (2008) nr 2 i 3, s. 70. 
  11. Por. W. Guzikows­ki, Wybrane zagad­nienia i aspek­ty niepłod­noś­ci kobiecej, [w:] E. Licht­en­berg-Kokosz­ka, E. Janiuk, J. Dzierżanows­ki, Niepłod­ność. Zagad­nie­nie inter­dyscy­pli­narne, Ofi­cy­na Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2009, s. 27–28.