Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

W każdej min­u­cie, a nawet w sekundzie, w nie­zlic­zonych i niez­nanych miejs­cach gdzieś na świecie, dokonu­je się z woli Boga Daw­cy Życia, cud poczę­cia człowieka. Jed­nak wiele poczę­tych dzieci nie doczeka dnia swoich nar­o­dzin, gdyż zostaną zabite w wyniku abor­cji. Dla przykładu w samej Europie w 2008 roku doko­nano 2,9 mil­iona abor­cji. Co 11 sekund ginie w Europie dziecko wskutek tejże pro­ce­dury, co daje 327 abor­cji na godz­inę i 7468 dzi­en­nie[1]. Wobec taj wielkiej licz­by zabi­janych niewin­nie dzieci nie moż­na pozostać obo­jęt­nym. Wśród wielu możli­woś­ci włączenia się w obronę życia poczętego najważniejszą zawsze pozosta­je mod­l­it­wa. Bło­gosław­iony Jan Paweł II przez całe swo­je życie nawoły­wał do nieustan­nej mod­l­itwy: „Pil­nie potrzeb­na jest wiel­ka mod­l­it­wa za życie, przenika­ją­ca cały świat” (Evan­geli­um vitae, nr 100). Duchowa Adopc­ja Dziec­ka Poczętego jest możli­woś­cią mod­litewnego włączenia się w obronę życia dzieci nienarodzonych.

Duchowa Adopc­ja jest mod­l­itwą w intencji dziec­ka zagrożonego zabi­ciem w łonie mat­ki. Trwa dziewięć miesię­cy i pole­ga na codzi­en­nym odmaw­ia­n­iu jed­nej tajem­ni­cy różań­cowej: rados­nej, bolesnej lub chwaleb­nej (Ojcze Nasz, 10 Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu) oraz spec­jal­nej mod­l­itwy w intencji dziec­ka nien­ar­o­d­zonego i jego rodz­iców. Do mod­l­itwy moż­na dołączyć dowol­nie wybrane dodatkowe postanowienia, na przykład częstą spowiedź, Komu­nię Świętą, ado­rację Najświęt­szego Sakra­men­tu, lek­turę Pis­ma Świętego, pomoc osobom potrze­bu­ją­cym lub dodatkowe mod­l­itwy[2]. Każ­do­ra­zowo moż­na adop­tować tylko jed­no niez­nane nam dziecko zagrożone abor­cją, którego imię zna tylko Bóg.

Głównym celem Duchowej Adopcji jest obrona życia ludzkiego od momen­tu poczę­cia, która nie jest sprawą tylko adop­tu­jącego: jest to kwes­t­ia społecz­na, ogól­nonar­o­dowa i ogólnoludzka.

Idea duchowej adopcji zrodz­iła się w Anglii i we Francji po objaw­ieni­ach Mat­ki Bożej w Fatimie. Inic­ja­torem Duchowej Adopcji w Polsce był dr Paweł Mil­carek, który w 1987 roku opra­cow­ał zasady ide­owe i opub­likował je w miesięczniku „Ryc­erz Niepokalanej”. Dr P. Mil­carek zwró­cił się z apelem pod­ję­cia tego rodza­ju posłan­nict­wa: „Weź do ręki miecz mod­l­itwy i wal­cz, a wywal­czysz komuś życie! Dopó­ki chodzisz po zie­mi, owo „adop­towane” przez Ciebie dziecko będzie znane tylko Bogu. Ale gdy już prze­jdziesz bramy śmier­ci, poz­nasz, że Twój wysiłek nie poszedł na marne”[3]. Pier­wsze przyrzeczenia uroczyste duchowej adopcji miał miejsce w Warsza­w­ie w lutym 1987 r Ofic­jal­nie pod­ję­to ją w 1992 r. na Jas­nej Górze, gdzie zna­j­du­je się Cen­tral­ny Ośrodek Duchowej Adopcji.

Dzieło Duchowej Adopcji moż­na pod­jąć w każdym cza­sie przez uroczyste złoże­nie ślubowa­nia na Mszy świętej (po odczy­ta­niu Ewan­gelii) lub gdy nie ma warunk­ów do złoże­nia uroczys­tego przyrzeczenia w koś­ciele, indy­wid­u­al­nie w dowolne świę­to Mat­ki Bożej, przed krzyżem lub świę­tym obrazem[4]. Oso­ba składa­ją­ca przyrzecze­nie sta­je się duchowym rodz­icem „swego” poczętego dziec­ka na czas dziewię­ciu miesię­cy. Duchowa adopc­ja może być pod­ję­ta jeden raz, ale może być pode­j­mowana cyk­licznie co 9 miesię­cy, jed­nak zawsze po wypełnie­niu poprzed­nich zobow­iązań. Każ­do­ra­zową nową Duchową Adopcję powin­no poprzedzać nowe przyrzeczenie.

Cele i skut­ki wypły­wa­jące z prak­ty­ki Duchowej Adopcji

Duchowa Adopc­ja jest doniosłym dziełem w pro­mocji obrony życia oraz konkret­nym, odpowiedzial­nym zadaniem dla wszys­t­kich, którzy prag­ną dzi­ałać na rzecz ocale­nia poczętego dziec­ka. Przez swe wielo­rakie odd­zi­ały­wanie prowadzi do przy­wróce­nia zakłó­conego ładu moral­nego wśród ludzi, a mianowicie:

1. Jest apos­tol­ską posługą, która wstaw­ia się za ocale­niem życia nien­ar­o­d­zonych dzieci zagrożonych zagładą.

2. Jest zadośćuczynie­niem za popełniony grzech dzieciobójst­wa, który jest grzechem śmiertel­nym. Duchowa Adopc­ja przy­wraca spokój sum­ienia kobi­etom, które dokon­ały aborcji.

3. Uświadamia sze­rok­ie rzesze społeczeńst­wa o odpowiedzial­noś­ci za poczę­cie nowego człowieka.

4. Uwrażli­wia na wartość życia ludzkiego, które prowadzi do społecznej akcep­tacji świę­toś­ci życia ludzkiego i posz­erza krąg zaan­gażowanych obrońców życia.

5. Mod­litewne zaan­gażowanie i prak­ty­ki adop­cyjne rozwi­ja­ją i rozbudza­ją w adop­tu­ją­cym cnotę miłoś­ci miłosiernej, zbliża­ją ludzi do Boga i przy­wraca­ją wiarę w Boga. Duchowa Adopc­ja jest prak­tyką miłoś­ci, skierowaną do człowieka bezbron­nego, potrze­bu­jącego pomo­cy w walce o życie. Oso­ba adop­tu­ją­ca speł­nia zaszczyt­ny akt ofi­ary: choć tego dziec­ka nie widzi, nie przy­tuli, nie przy­gar­nie do ser­ca — broni jego życia.

Duchową Adopcję może pode­j­mować każdy chrześ­ci­janin, a zwłaszcza spraw­ca abor­cji, dla którego posłan­nict­wo to będzie upragnionym zadośćuczynie­niem za cięż­ki grzech prze­ciw życiu. Duchowa Adopc­ja leczy zranienia wewnętrzne wywołane abor­cją i pozwala uwierzyć w Boże Miłosierdzie. Jej prak­ty­ka ksz­tał­tu­je postawy pro­rodzinne oraz rozbudza prag­nie­nie miłoś­ci wśród członków tej samej rodziny[5].

Mod­l­it­wa w intencji dziec­ka poczętego

Panie Jezu, za wstaw­i­en­nictwem Two­jej Mat­ki Maryi, która urodz­iła Cię z miłoś­cią oraz za wstaw­i­en­nictwem św. Józe­fa, człowieka zaw­ierzenia, który opiekował się Tobą po urodze­niu — proszę Cię w intencji tego nien­ar­o­d­zonego dziec­ka, które duchowo adop­towałam, a które zna­j­du­je się w niebez­pieczeńst­wie zagłady. Proszę, daj rodz­i­com tego dziec­ka miłość i odwagę, aby pozostaw­ili je przy życiu, które Ty sam mu przez­naczyłeś. Amen

Więcej infor­ma­cji moż­na uzyskać pod adresem:

Cen­tral­ny Ośrodek Ruchu Krzewienia Duchowej Adopcji
Jas­na Góra, ul. o. A. Kordeck­iego 2
42–225 Częstochowa
tel. 34 377 74 15
oraz 34 377 74 27

e‑mail: adopcja.duchowa@jasnagora.pl
strona: www.duchowaadopcja.info

Pon­ad­to raz w roku (w 2 lub 3 ter­mi­nach) krakows­cy obroń­cy orga­nizu­ją ogólnopol­skie rekolekc­je duchowej adopcji, które odby­wa­ją się w Sank­tu­ar­i­um Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach.

Nato­mi­ast w każdą 2 sobotę miesią­ca o godzinie 14.30 krakows­cy obroń­cy życia orga­nizu­ją uroczyste przyrzeczenia duchowej adopcji.

Szczegółowych infor­ma­cji udziela:

Pol­skie Sto­warzysze­nie Obrońców Życia Człowieka
ul. Krowoder­s­ka 24/6
31–142 Kraków
tel./fax. (12) 421–08-43

Kto ratu­je jed­no życie, jak­by cały świat ratował!”


Przyp­isy:

  1. Abor­tion in Europe and in Spain 2010, IPF, Insti­tute for Fam­i­ly Poli­cies, 2010, s. 4
  2. Duchowa Adopc­ja Dziec­ka Poczętego, broszu­ra przy­go­towana przez Cen­tral­ny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji – Jas­na Góra.
  3. P. Mil­carek, O „duchową adopcję” zagrożonych, w: „Ryc­erz Niepokalanej”, sty­czeń 1987, s. 23.
  4. Duchowa Adopc­ja Dziec­ka Poczętego, w: „Służ­ba Życiu:, nr 1/99 czer­wiec 1999, s. 28.
  5. Opra­cow­ane na pod­staw­ie mate­ri­ałów zawartych na stron­ie: http://www.duchowaadopcja.com.pl/