NIE” dla ratyfikacji Konwencji Rady Europy cd. oraz cud beatyfikacyjny papieża Pawła VI

Pol­s­ka Fed­er­ac­ja Ruchów Obrony Życia przy­go­towała apel skierowany przede wszys­tkim do Pani Marsza­łek Sej­mu RP Ewy Kopacz, ale i do wszys­t­kich par­la­men­tarzys­tów. Zachę­cam do składa­nia pod­pisów prze­ci­wko raty­fikacji Kon­wencji na stron­ie www.konwencjinie.pl.

Pol­s­ka Fed­er­ac­ja Ruchów Obrony Życia współor­ga­nizu­je oby­wa­tel­s­ki protest prze­ci­wko raty­fikacji przez rząd Kon­wencji Rady Europy o zapo­b­ie­ga­niu i zwal­cza­niu prze­mo­cy wobec kobi­et i prze­mo­cy domowej. Przy­pom­nę, że zaraz po uroczys­toś­ci­ach kan­on­iza­cyjnych papieża Jana Pawła II pre­mier Don­ald Tusk zapowiedzi­ał rozpoczę­cie prób jej raty­fikacji. Wprowadze­nie w życie społeczne tego doku­men­tu może prowadz­ić do powtórnej legal­iza­cji zbrod­ni abor­cji, wprowadzenia do życia społecznego niebez­piecznej i demor­al­izu­jącej ide­ologii gen­der oraz znaczne ogranicze­nie możli­woś­ci wypowiedzi na tem­aty kon­trow­er­syjne. Pol­s­ka Fed­er­ac­ja Ruchów Obrony Życia przy­go­towała apel skierowany przede wszys­tkim do Pani Marsza­łek Sej­mu RP Ewy Kopacz, ale i do wszys­t­kich par­la­men­tarzys­tów. Zachę­cam do składa­nia pod­pisów prze­ci­wko raty­fikacji Kon­wencji na stron­ie www.konwencjinie.pl. Poniżej tekst petycji.

Marsza­łek Sej­mu RP
Ewa Kopacz
ul. Wiejs­ka 4/6
Warsza­wa

W związku z decyzją Rzą­du RP o skierowa­niu do Par­la­men­tu wniosku w spraw­ie raty­fikacji Kon­wencji Rady Europy „o zapo­b­ie­ga­niu i zwal­cza­niu prze­mo­cy wobec kobi­et”, zwracam się do Pań i Panów Posłów o odrzuce­nie tego wniosku i nier­aty­fikowanie Konwencji.

Doce­ni­a­jąc znacze­nie i konieczność zapo­b­ie­ga­nia i prze­ci­wdzi­ała­nia wszelkim for­mom prze­mo­cy, w tym prze­mo­cy wobec kobi­et, uważam, że Państ­wo Pol­skie posi­a­da wystar­cza­jące instru­men­ty prawne i orga­ni­za­cyjne, aby skutecznie jej prze­ci­wdzi­ałać i zwalczać.

Mój sprze­ciw wobec Kon­wencji związany jest przede wszys­tkim z fak­tem, że Kon­wenc­ja jako źródła prze­mo­cy wskazu­je trady­cję, religię, rodz­inę i małżeńst­wo, jed­nocześnie narzu­ca­jąc pro­mowanie i tol­er­ancję wobec wszel­kich form zachowań sek­su­al­nych oraz prowadze­nie poli­ty­ki społecznej zgod­nej z zasada­mi ide­ologii gender.

Przyję­cie Kon­wencji nałoży na Pol­skę szereg zobow­iązań i wymusi dzi­ała­nia nieak­cep­towane przez zde­cy­dowaną więk­szość społeczeńst­wa, w tym:

  • wprowadze­nie do pol­skiego prawa i poli­ty­ki społecznej rozwiązań opar­tych na nowej definicji płci, jako „roli przyp­isanej jed­nos­tce przez społeczeńst­wo”, co wprowadzi zamęt prawny, zwłaszcza w praw­ie rodzinnym;
  • wprowadzenia do pro­gramów naucza­nia treś­ci powszech­nie nieak­cep­towanych, w tym o „niestereo­ty­powych rolach płciowych”;
  • wprowadze­nie kosz­townego sys­te­mu mon­i­torowa­nia real­iza­cji Kon­wencji i pod­da­nia się dotk­li­wym sankcjom w przy­pad­ku negaty­wnej oce­ny dokony­wanej okre­sowo przez pon­ad­nar­o­dowe gremium.

Przyję­cie Kon­wencji narusza też kon­sty­tucyjny porządek prawny, w tym zapisy mówiące o ochronie małżeńst­wa i rodziny oraz praw­ie rodz­iców do wychowa­nia dzieci zgod­nie z włas­nym świato­poglą­dem, a także zapisy mówiące o świato­poglą­dowej bezstron­noś­ci Państ­wa i równoś­ci wobec prawa kobi­et i mężczyzn.

 

Rados­ną wiado­moś­cią jest fakt, że 19 październi­ka Stoli­ca Apos­tol­s­ka dokona aktu beat­y­fikacji papieża Pawła VI, który wypra­cow­ał i ogłosił fun­da­men­tal­ną encyk­likę Humanae vitae. Cud będą­cy pod­stawą decyzji o beat­y­fikacji papieża Pawła VI miał miejsce w 2001 roku w Stanach Zjed­noc­zonych (w Kali­fornii). Kobi­eta będą­ca w 24. tygod­niu ciąży otrzy­mała infor­ma­cję od lekarza o pęknię­ciu pęcherza płodowego. W jego następst­wie doszło do wodobrzusza. Ginekolog-położnik poin­for­mował pac­jen­tkę, że dziecko nie ma szans na przeży­cie, a kon­tyn­uowanie ciąży jest niebez­pieczne dla życia mat­ki. Mama dziec­ka jed­nak, po długiej roz­mowie z siostrą Mar­ią Bam­biną, stanow­c­zo odmówiła zgody na zabi­cie jej dziec­ka. Zakon­ni­ca zaś znała oso­biś­cie Pawła VI. i przyniosła Amerykance zdję­cie papieża Mon­tiniego z relik­wią (wycię­ty kawałek sutan­ny papieża). Położyła relik­wię na brzuchu kobi­ety i mod­liła się o pomoc do Pawła VI. W 34. tygod­niu ciąży wyko­nano kole­jne bada­nia u ciężarnej. Obraz klin­iczny znacznie się popraw­ił, a w chwili rozwiąza­nia poprzez cesarskie cię­cie w 39. tygod­niu dziecko było zupełnie zdrowe, samodziel­nie odd­y­chało i głośno płakało. Jed­nakże na orzecze­nie trwałoś­ci wyleczenia czekano, aż ówczes­ny noworodek skończy 15 lat.


NIE dla raty­fikacji Kon­wencji Rady Europy cd. oraz cud beat­y­fika­cyjny papieża Pawła VI
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.