W sprawie procedury in vitro

Należy stanow­c­zo powiedzieć, że w spraw­ie in vit­ro nie może być kom­pro­misu. Pro­ce­du­ra sztucznego zapłod­nienia doty­czy bowiem najważniejszej wartoś­ci – życia człowieka.

Dzisiejszy wpis chci­ałbym poświę­cić spotka­niu klubu par­la­men­tarnego Plat­formy Oby­wa­tel­skiej w Jachrance pod Warsza­wą, na którym poli­ty­cy PO deba­towali w spraw­ie in vit­ro. W Jachrance klub PO spotkał się z pre­mierem Don­al­dem Tuskiem. Posłowie mieli pod­jąć decyzję, czy składa­ją jeden pro­jekt (autorstwa Kidawy-Błońskiej) czy dołączą dru­gi (autorstwa Jarosława Gow­ina). Obie propozy­c­je leg­is­la­cyjne są nie do przyję­cia. Pro­jekt pana min­is­tra Jarosława Gow­ina, wprawdzie w ogranic­zonym zakre­sie, ale także dopuszcza pro­ce­durę in vitro.

Należy stanow­c­zo powiedzieć, że w spraw­ie in vit­ro nie może być kom­pro­misu. Pro­ce­du­ra sztucznego zapłod­nienia doty­czy bowiem najważniejszej wartoś­ci – życia człowieka. Pani poseł Mał­gorza­ta Kidawa-Błońs­ka opra­cowu­je propozy­c­je, których skut­ki były­by katas­tro­falne. W jed­nym z wywiadów autor­ka pro­jek­tu przyz­nała, że nie wie, kiedy zaczy­na się życie człowieka. Jeżeli nie posi­a­da Pani pod­sta­wowych infor­ma­cji o roz­wo­ju człowieka, proszę najpierw sięgnąć po encyk­lo­pe­dię dla dzieci czy podręczni­ki, które obec­nie obow­iązu­ją w pro­gra­mach do szkół pod­sta­wowych, gim­naz­jal­nych oraz pon­adg­im­naz­jal­nych. W pozy­c­jach tych zna­jdzie Pani potwierdze­nie fak­tu, że życie człowieka zaczy­na się w momen­cie poczę­cia. Rozważa­jąc jakiekol­wiek przepisy prawne, trze­ba mieć na względzie tę prawdę. Poniżej poz­wolę sobie raz jeszcze przy­toczyć infor­ma­c­je zawarte w podręcznikach, a które zaw­ier­a­ją infor­ma­c­je o początku ludzkiego życia. Niech wszyscy par­la­men­tarzyś­ci przys­wo­ją sobie wiedzę, którą zna­ją dzieci od szkoły podstawowej:

1. Podręcznik dla klasy 5 szkoły pod­sta­wowej Przy­ro­do witaj!, W. Kof­ta (red.), Wyd. WSiP: Rozwój zar­o­d­kowy i płodowy człowieka: „Ciało człowieka skła­da się z ogrom­nej licz­by komórek, jed­nak życie każdej oso­by rozpoczy­na się od jed­nej komór­ki, zapłod­nionej komór­ki jajowej” (s. 200).

2. Podręcznik do biologii dla gim­nazjum Puls życia, M. Jefi­mow (red.), Wyd. Nowa Era: „Rozwój człowieka od poczę­cia do nar­o­dzin” – tytuł rozdzi­ału (s.198).

3. Podręcznik dla szkoły śred­niej, liceum „Biolo­gia – tajem­ni­ca ludzkiego ciała”, E. Jas­trzęb­s­ka (red.), Wyd. MAC: Rozm­nażanie i rozwój człowieka. Główne etapy w życiu człowieka. „Rozwój człowieka rozpoczy­na się w momen­cie poczę­cia i trwa przez kole­jne sta­dia roz­wo­ju aż do śmier­ci” (s.109).

Poniżej przy­taczam cytaty z trzech encyk­lo­pe­dii dla dzieci:

a) Encyk­lo­pe­dia Ja i moje ciało. Encyk­lo­pe­dia dla dzieci w wieku 7–10 lat, A. Minkows­ki, L. Minkows­ka, Wyd. Sied­mioróg: „Pod­czas ciąży brzuch kobi­ety cały czas się pow­ięk­sza, ponieważ rozwi­ja się w nim dziecko. Z dwóch mikroskopi­jnych komórek pow­sta­je mały człowiek” (s.4).

b) Wiel­ka ilus­trowana encyk­lo­pe­dia, Wyd. BUCHMANN. Rozm­nażanie się człowieka: „Pier­wszych 9 miesię­cy życia człowiek spędza we wnętrzu maci­cy mat­ki. Człowiek rozpoczy­na życie jako poje­dyncza komór­ka” (s.162).

c) Encyk­lo­pe­dia wiedzy dla dzieci, Wyd. Papi­lon: „Dziecko przez 9 miesię­cy rośnie w ciele mat­ki i kiedy plem­nik połączy się z jajem, zaczy­na ros­nąć dziecko” (s.108).

Życia każdego z nas rozpoczęło się w momen­cie poczę­cia. Proszę zatem nie pisać i nie wypowiadać się o człowieku uży­wa­jąc sfor­mułowa­nia — „zar­o­dek”. W pro­ce­durze in vit­ro zosta­je wyt­wor­zony „zar­o­dek, embri­on, płód ludz­ki”, czyli człowiek na początkowym etapie roz­wo­ju. Pod­kreślam raz jeszcze, że pro­ce­du­ra sztucznego zapłod­nienia nie jest pro­ce­durą życia, ale śmier­ci. W połowie klinik prak­tyku­ją­cych wspo­ma­ganą prokreację zam­rożonych jest pon­ad 75% zar­o­d­ków, nato­mi­ast sza­cu­je się, że na urodze­nie jed­nego dziec­ka poczętego metodą sztucznego zapłod­nienia przy­pa­da około 90 zniszc­zonych zarodków.

Tylko w Polsce w lodówkach przetrzymy­wanych jest około 60 tysię­cy dzieci na najw­cześniejszych etapie roz­wo­ju. Z tych 60 tysię­cy szanse na urodze­nie będzie miało nie więcej niż 7 tysię­cy dzieci[1].

Rzetel­nie opra­cow­ane dane dowodzą, że dzieci poczęte w wyniku sztucznego zapłod­nienia są bardziej narażone na wys­tąpi­e­nie wad wrod­zonych. Najnowsze bada­nia, przeprowad­zone na grupie pon­ad 300 tys. dzieci w wieku poniżej 5 lat wykaza­ły, że ryzyko wys­tąpi­enia wad wrod­zonych u dzieci poczę­tych nat­u­ral­nie wynosiło 5,8%, u dzieci poczę­tych w drodze sztucznego zapłod­nienia metodą kon­wencjon­al­ną — 7,2%, a u dzieci poczę­tych wskutek pro­ce­dury ICSI — 9,9%[2].

Domagam się abso­lut­nego zakazu pro­ce­dury in vit­ro. Módlmy się o światło, odwagę i mądrość dla naszych par­la­men­tarzys­tów. Skuteczną i bez­pieczną metodą leczenia niepłod­noś­ci jest, opra­cow­ana przez prof. Thomasa Hilger­sa w stanach Zjed­noc­zonych, napro­tech­nolo­gia. Meto­da ta jest w pełni ety­cz­na i zgod­na z nauczaniem Koś­cioła katolick­iego oraz 3‑krotnie tańsza i 2‑krotnie bardziej skutecz­na w porów­na­niu z pro­ce­durą in vit­ro. Obec­nie, na tere­nie całego kra­ju mamy już 8 dok­torów medy­cyny oraz 25 przeszkolonych instruk­torów. Ich adresy moż­na uzyskać wchodząc na stronę inter­ne­tową: www.problemyzplodnoscia.pl. W Polsce dzi­ała wiele ośrod­ków leczenia metodą napro­tech­nologii, między inny­mi w Lublin­ie, Krakowie, Białym­stoku i w Warsza­w­ie. Zachę­camy do sko­rzys­ta­nia z tejże metody oraz do włączenia się w propagowanie jej na poziomie lokalnym i par­la­men­tarnym, aby doprowadz­ić do zakazu stosowa­nia śmiertel­nej pro­ce­dury in vit­ro.


W spraw­ie pro­ce­dury in vitro

Przyp­isy:

  • Ł. Szy­mańs­ki, In vit­ro, Wydawnict­wo PETRUS, Kraków 2009, s. 37. 
  • Por. M.J. Davies, V.M. Moore, K.J. Will­son i in., Repro­duc­tive Tech­nolo­gies and the Risk of Birth Defects, w: „New Eng­land Jour­nal of Med­i­cine” 2012, Vol. 366 No.19, p. 1803–1813.
Ten wpis został opublikowany w kategorii in vitro, Inicjatywy społeczne, Polityka. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.