Środki wczesnoporonne

Środki wczesnoporonne – przedrostek „wczesno” oznacza, że dane środki stosowane są w pierwszych godzinach, dniach lub tygodniach. Natomiast „poronne”, gdyż efektem jest śmierć dziecka w fazie embrionalnego rozwoju. W Polsce dostępne są następujące środki wczesnoporonne (przez środowiska proaborcyjne, w celu ominięcia ich prawdziwego znaczenia, nazywane „antykoncepcją awaryjną”, „antykoncepcją po”, „pigułką dnia następnego”): Postinor-Duo; wkładki i spirale wewnątrzmaciczne.

Postinor-Duo (czyli D-norgestrel-levonorgestrel) jest preparatem wczesnoporonnym, który oddziałuje na błonę śluzową macicy, nie dopuszczając do implantacji blastocysty (poczętego dziecka)[1]. Spośród różnych manipulacji medialnych i prasowych, podawane w niektórych magazynach informacje o 97% skuteczności „antykoncepcyjnej” Levonorgestrelu są nieprawdą, gdyż w 15% przypadków pomimo zastosowania tej substancji dziecko rozwija się dalej[2].

Wkładki wewnątrzmaciczne (spirale) znane pod nazwą IUD (Intra-Uterine Device) wykonywane z tworzywa sztucznego owiniętego miedzianym lub srebrnym drucikiem, wywołują stan zapalny błony śluzowej macicy, uniemożliwiając zagnieżdżenie poczętego już dziecka[3], które w konsekwencji umiera. W przypadku stosowania wkładek wewnątrzmacicznych istnieje ryzyko: uszkodzenia ściany macicy, bezobjawowego wypadnięcia wkładki, bólów skurczowych, plamienia międzymiesiączkowego, obfitych miesiączek, zapalenia przydatków, poronienia septycznego, ciąży pozamacicznej, zapalenia błony śluzowej jamy macicy, mięśniówki trzony macicy oraz promienica narządu rodnego[4].

Produkowane dziś antykoncepcyjne środki hormonalne, obok działania antykoncepcyjnego (blokowanie owulacji), działają również wczesnoporonnie, w sytuacji gdy dojdzie do owulacji i poczęcia. W preparatach tych bowiem zawarte są środki hormonalne, które niszczą błonę śluzową macicy i uniemożliwiają implantację poczętego dziecka. Stopień zawodności tabletki antykoncepcyjnej wynosi 3% (u 3% par, które stosują ten rodzaj antykoncepcji, dochodzi do poczęcia dziecka). Kobiety je zażywające niejednokrotnie nie zdają sobie sprawy z faktu, że dokonały aborcji (zabójstwa poczętego dziecka)[5].

Obecnie zmianie uległy zarówno metody przeprowadzania zabiegów przerywania ciąży, jak i metody działań zwolenników aborcji. Nowym trendem aborcyjnym jest przeprowadzanie aborcji za pomocą pigułki wczesnoporonnej typu RU-486. Dane z amerykańskich klinik aborcyjnych wskazują, że w 2008 roku aborcje farmakologiczne stanowiły 17% wszystkich zabiegów przerywania ciąży[6].

RU-486 (mifepristone) – preparat poronny, który uszkadza śluzówkę powodując tym samym śmierć rozwijającego się dziecka na skutek przerwania dotleniania i odżywiania przez organizm matki. Mizoprostol podawany dwa dni później powoduje silne skurcze macicy i krwawienia mające usunąć martwy już płód z łona kobiety[7]. Pigułka aborcyjna może być stosowana nawet do 63 dnia od pierwszego ostatniej miesiączki (Francja)[8]. Zabija się wówczas ponad 2 centymetrowe dziecko, mające już wykształconą większość organów wewnętrznych, któremu bije serce, pracuje mózg, a na jego twarzy można rozróżnić oczy, uszy, nos i wargi.

W Polsce RU-486 nie jest zarejestrowany. Zgodnie z Ustawą o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz Kodeksem karnym używania preparatu RU486 jako środka wczesnoporonnego jest przestępstwem. Pomimo tego faktu pojawiają się ogłoszenia RU486 w internecie. Polska Federacja Ruchów Obrony Życia podejmuje działania aby, zlikwidować takie ogłoszenia. Po staraniach członków Federacji prokurator generalny wydał nakaz ściągnięcia z internetu tego typu ogłoszeń, jednak problem nadal istnieje. Dlatego zachęcamy wszystkich do informowania odpowiednich władz o każdym ogłoszeniu promującym środki wczesnoporonne, gdyż w świetle obowiązującego prawa są one przestępstwem.

Przedstawianie aborcji farmakologicznej jako skutecznej nieinwazyjnej i bezpiecznej, w porównaniu z aborcją chirurgiczną, jest mitem i manipulacją środowisk proaborcyjnych.

Komplikacje zdrowotne po zażyciu pigułki poronnej RU-486:

 Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków FDA podała, że pigułka aborcyjna od roku jej wprowadzenia na rynek (2000) zabiła w USA 14 kobiet, 2200 kobiet doznało uszczerbku na zdrowiu wskutek jej zastosowania; 612 kobiet wymagało hospitalizacji, 339 wymagało transfuzji, 256 doświadczyło infekcji, z czego 48 przypadków FDA określa jako „poważne”[9].

 Według Johnstona śmiertelność kobiet po zastosowaniu RU-486 to 125 zgonów na 100 000 kobiet. Równocześnie trzeba zaznaczyć, że śmiertelność okołoporodowa matek w USA to 5 zgonów na 100 000 rodzących kobiet[10].

 Od 8-10% kobiet, które zażyły RU-486 wymaga dalszej interwencji chirurgicznej (aborcji chirurgicznej). Około 1,3% ciąż nie ulega przerwaniu i dziecko rozwija się z uszkodzeniami twarzy, kończyn i czaszki[11].

 Według francuskich badań, transfuzje krwi były konieczne w 2% przypadków. Ponadto odnotowano wymioty w 44% przypadków, biegunkę w 36% przypadków[12], bóle głowy (32%), zawroty głowy (12%), gorączkę i infekcje (4%), niepokój, bezsenność oraz anemię (2%)[13].

 99% zgłasza niepożądane efekty po zażyciu RU-486, a prawie wszystkie doznają bólu[14].

 Szacuje się ponadto, że ból psychiczny związany z poczuciem winy kobiety może być porównywalny w przypadku aborcji po zażyciu RU-486, jak w przypadku aborcji chirurgicznej, ponieważ odpowiedzialność za śmierć dziecka w większym stopniu spoczywa na kobiecie, która jednocześnie ma kontakt ze zwłokami dziecka.

Powyższe dane potwierdzają jednoznacznie, że aborcja za pomocą preparatu RU-486 (podobnie jak każda aborcja) niesie za sobą śmierć dziecka, ale i poważne konsekwencje dla zdrowia fizycznego i psychicznego kobiety.

Połączenie się jąder komórkowych jaja i plemnika jest to najważniejszy moment zapłodnienia – powstanie nowego organizmu. Od momentu połączenia się jąder komórkowych jaja i plemnika rozpoczyna się rozwój nowego człowieka[15]

Wbrew wszelkim manipulacjom środowisk proaborcyjnych, należy podkreślić, iż środki wczesnoporonne – aborcyjne – zabijają niewinne dziecko w pierwszych chwilach jego życia, chwilach, w których najbardziej potrzebuje opieki drugiego człowieka.


Przypisy:

  1. Pharmindex, 2003, MediMedia International Sp. z o. o.
  2. Van Look P. F. A., von Hertzen H., Randomised controlled trial of levonorgestrel versus the Yuzpe regimen of combined oral contraceptives for emergency contraception, w: „The Lancet”, 352: 42833, 1998.
  3. Shering, 2004, http://www.schering.pl/aith_antykoncepcja_mech.php.
  4. Siuda E., Farmakologia środków wczesnoporonnych, w: „Służba Życiu” nr 1/2005, s. 9.
  5. Ch. Kahlenborn, W jaki sposób działają pigułki hormonalne oraz inne środki antykoncepcyjne, A. J. Katolo (tłum.), [w:] A. J. Katolo (red.), Bezdroża antykoncepcji, Wyd. „Gaudium”, Lublin 2001, s. 35,41,51.
  6. Guttmacher Institute, In Brief: Fact Sheet, sierpień 2011.
  7. J. Duin, Teen Dead after Abortion Pill, The Washington Times, September 22, 2003.
  8. Nowakowska E., Przed czy po, w: „Polityka” 43/2000.
  9. RCM 2007-525, NDA 20-687, Mifepristone U.S. Postmarketing Adverse Events Summary through 04/30/2011
  10. McGovern C., Women Dies in Canadian Abortion-Pill testing, w: „The National Catholic Register”, 7 – 13.10.2001.
  11. FDA, FDA Approves Mifepristone For The Termination of Early Pregnancy, 28.09.2000; FDA, Memorandum to NDA 20-687 MIFEPREX (mifepristone), 28.09.2000, www.fda.gov.
  12. El-Refaey, in., Induction of abortion with mifepristone (RU 486) and oral or vaginal misoprostol, w: „The New England Journal of Medicine” 13 April 1995.
  13. Spitz I., in., Early pregnancy termination with mifepristone and misoprostol in the United States, „The New England Journal of Medicine” 30 April 1998.
  14. Spitz I., in., Early pregnancy termination with mifepristone and misoprostol in the United States, „The New England Journal of Medicine” 30 April 1998.
  15. Z. Bielańska-Osuchowska, „Jak zaczyna się życie człowieka”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 34.

Możliwość komentowania jest wyłączona.