Nieskuteczność brytyjskiej seksedukacji

Wielka Bry­ta­nia prowadzi per­misy­wną edukację sek­su­alną typu B lub C. Obec­nie wszys­tkie szkoły mają obow­iązek przeprowadza­nia lekcji edukacji sek­su­al­nej wśród uczniów w przedziale wiekowym między 11–14 lat[1].

  • W tym kraju odno­towano najwyższy wskaźnik ciąż wśród nielet­nich w Europie (26 urodzeń na 1000 kobiet w wielu 15–19 lat[2])
  • Wiek inic­jacji sek­su­al­nej obniżył się w lat­ach dziewięćdziesią­tych do 16 lat oraz nastąpił wzrost śred­niej liczby part­nerów wśród Bry­tyjczyków[3]
  • W ciągu ostat­nich 10 lat zaob­ser­wowano 20-procentowy wzrost ostrych zachorowań na choroby przenos­zone drogą płciową wśród mężczyzn oraz 56-procentowy wśród kobiet. Zapadal­ność na chlamy­dię przenos­zoną drogą płciową wzrosła o 223% od 1996 i wynosi 109 000 zare­je­strowanych przy­pad­ków[4]. Dla przykładu w 2007 roku w grupie wiekowej 16–24 lata odno­towano 79,557 przy­pad­ków zaraże­nia Chlamy­dią, co oznacza 7%-wy wzrost w porów­na­niu z 2006 rok­iem. Również w 2007 roku zare­je­strowano 49,250 przy­pad­ków zaraże­nia bro­dawkami narządów płciowych (kłykciny kończyste), co stanowi 8%-wy wzrost w porów­na­niu z 2006 rok­iem[5].
  • W 2004 roku wśród 17-latek 20 921 zaszło w ciążę (w porów­na­niu do 20 835 w 2003 roku), a 41% z nich dokon­ało abor­cji. Liczba dziew­cząt poniżej 14 roku życia, które zaszły w ciążę wzrosła z 334 w roku 2003 do 341 w 2004 roku (60% tych ciąż zakończyło się abor­cją)[6].
  • Ofic­jalne bry­tyjskie statys­tki (UK’s Office for National Sta­tis­tics) podają, że nastąpił wzrost odsetka dzieci rodzą­cych się poza związkiem małżeńskim: w 1980 r. wynosił on 12%, nato­mi­ast w 2004 już 42%. Wielka Bry­ta­nia jest obec­nie czwartym kra­jem w Europie pod wzglę­dem liczby dzieci rodzą­cych się poza małżeńst­wem (po Szwecji, Danii i Francji)[7].

Poniższe tabele przed­staw­iają wzrost liczby przy­pad­ków chorób przenos­zonych drogą płciową (dla grupy wiekowej 16–19 lat)w Wielkiej Bry­tanii w lat­ach 1996–2002[8] (tabela 1) oraz wskaźniki doty­czące abor­cji w Wielkiej Bry­tanii w lat­ach 2000–2010[9] (tabela 2).

Tabela 1.

Infekcje Liczba przy­pad­ków 2002 rok Pro­cen­towy wzrost między rok­iem 1996 a 2002
Chlamy­dia 20 908 67%
Kłykciny sromu 12 219 23%
Rzeżączka 4 994 117%
Opryszczka narządów płciowych 2747 26%
Syfilis (kiła) 47 571%

Dane z 2009 roku wskazują, że zakaże­nie Chlamy­dią (bak­terie przenos­zone drogą płciową, odpowiedzialne za choroby układu moczowo-płciowego, poronienia (u kobiet) i stany zapalne narządów płciowych) u osób poniżej 25 roku życia wzrosło z 73,224 w 2008 roku do 79,720 w 2009 roku[10].

Tabela 2.

Lata Abor­cje u dziew­cząt poniżej 16 roku życia (na 1000 kobiet) Abor­cje ogółem (we wszys­t­kich gru­pach wiekowych na 1000 kobiet)
2000 3,7 16,3
2001 3,7 16,3
2002 3,7 16,2
2003 4,0 16,6
2004 3,8 16,9
2005 3,8 17,0
2006 3,9 17,5
2007 4,4 17,9
2008 4,2 17,6
2009 4,0 17,0
2010 3,9 17,1

Nieskuteczność stosowa­nia antykon­cepcji wśród młodzieży w Wielkiej Bry­tanii świad­czy fakt, iż 50% nas­to­latków zamieszku­ją­cych razem doświad­cza zawod­ności w ciągu roku stosowa­nia antykon­cepcji (30% w ciągu roku zaraża się chorobą przenos­zoną drogą płciową)[11]

Ograniczenia poli­tyki pro­mowa­nia prezerwatyw

W cza­sopiśmie „Post­grad­u­ate Med­ical Jour­nal” czytamy:

„Od wielu lat wszelkie inter­wencje mające na celu zapo­b­ie­ganie chorobom przenos­zonym drogą płciową sku­pi­ały się na stosowa­niu prezerwatyw.

Prak­ty­czna skuteczność tej strate­gii jest jed­nak ogranic­zona przez trzy istotne czyn­niki. Po pier­wsze, prez­er­watywy zapew­ni­ają niepełną ochronę przed przenosze­niem się przy kon­tak­cie ze skórą chorób takich jak HPV (wirus bro­daw­czaka ludzkiego), opryszczka, syfilis lub wrzód wen­eryczny, gdyż nie pokry­wają wszys­t­kich narażonych na zakaże­nie powierzchni. Zatem bezpośredni kon­takt skóry z pato­ge­nami przez powierzch­nię zewnętrznych narządów płciowych ogranicza ochronę, jaką zapew­nia prez­er­watywa. Po drugie, znaczny jest odsetek uszkodzeń mechan­icznych i błędów w stosowa­niu prez­er­watyw, szczegól­nie wśród ludzi młodych. Wresz­cie, odksz­tał­cal­ność tworzywa poważnie osłabia skuteczność prez­er­watyw w ochronie przed zakaże­ni­ami przenos­zonymi z wydzieliną, takich jak HIV, Chlamy­dia i rzeżączka. Bada­nia wykazały, że edukacja w kwestii stosowa­nia prez­er­watyw oraz rozwinięta świado­mość zagrożeń nie skutkuje pode­j­mowaniem bez­pieczniejszych wyborów sek­su­al­nych przez nas­to­latków w sytu­ac­jach pobudzenia sek­su­al­nego, a zaled­wie mniej niż połowa osób pode­j­mu­ją­cych ryzykowne kon­takty sek­su­alne kon­sek­went­nie sto­suje prez­er­watywy. Ma to poważne następstwa, bowiem „niereg­u­larne stosowanie prez­er­watyw nie zapew­nia ochrony przed zakaże­niem HIV i chorobami przenos­zonymi drogą płciową[12]”.

Doświad­czenia Wielkiej Bry­tanii wskazują, że jedynym skutecznym sposobem zmniejszenia liczby niech­cianych ciąż u nielet­nich oraz zmniejszenia liczby zakażeń przenos­zonych drogą płciową jest pro­mowanie w szkołach absty­nencji sek­su­al­nej (edukacji sek­su­al­nej typu A).


Przyp­isy:

  1. The Guardian, 23 Octo­ber 2006.
  2. The Daily Tele­graph, 30 październik 2006.
  3. S. Grze­lak, Ocena skutków wychowa­nia w dziedzinie sek­su­al­ności w świ­etle zagranicznych badań naukowych, w: „Wychowawca”, nr 3/2002.
  4. The Daily Tele­graph, 30 październik 2006.
  5. Health Pro­tec­tion Agency, Sex­u­ally Trans­mit­ted Infec­tions and Young Peo­ple in the United King­dom: 2008 Report,Lon­don, July 2008.
  6. The Daily Tele­graph, 12 luty 2006.
  7. T. Van­der­hey­den, UK Out of Wed­lock Births: 1980 12%, 2004 42%, w: Life­Site­News, 21 luty 2006.
  8. Pari­a­men­tary Office of Sci­ence and Tech­nol­ogy, Post­note, Teenage sex­ual health, No 217, April 2004, s. 1.
  9. Depart­met of Health, Abor­tion Sta­tis­tics, Eng­land and Wales: 2010, Lon­don, May 2011, s. 16.
  10. Teenagers: sex­ual health and behav­iour, w: Fact­sheet, The Fam­ily Plan­ning Asso­ci­a­tion, Lon­don, Jan­u­ary 2011.
  11. Din­er­man L., Wil­son M., Dug­gan A., Joffe A., Out­comes of Ado­les­cents Using Lev­onorgestrel Implants vs Oral Con­tra­cep­tives or Other Con­tra­cep­tive Meth­ods, „Archives of Pedi­atrics & Ado­les­cent Med­i­cine”, No. 149(9), 1995, s. 967–972.
  12. Genuis S. J., Genuis S. K., Pri­mary pre­ven­tion ofsex­u­ally trans­mit­ted dis­ease: apply­ing the ABC strat­egy, w: „Post­grad­u­ate Med­ical Jour­nal”, Vol. 81, 2005, s. 299.

Możliwość komentowania jest wyłączona.