Mity NPR a rzeczywistość

Niewątpliwie naturalne metody planowania w niektórych środowiskach budzą wiele kontrowersji. Jedną z ich przyczyn są narosłe mity, stereotypy oraz nieścisłości terminologiczne. W wielu czasopismach, książkach medycznych i podręcznikach dla młodzieży naturalne planowanie rodziny wymienia się w dziale poświęconym antykoncepcji. Tymczasem żaden środek antykoncepcyjny nie umożliwia rozpoznania fazy płodnej i niepłodnej. Metody naturalnego planowania rodziny oparte są na fizjologicznym rytmie płodności oraz służą rozpoznawaniu poszczególnych faz w cyklu. Antykoncepcja (anti – przeciw, conceptio – poczęcie) natomiast obejmuje różnego rodzaju środki: mechaniczne, chemiczne, hormonalne, których celem jest nie dopuszczenie do poczęcia dziecka.

Zastosowanie metod NPR może służyć: całkowitemu zaprzestaniu dalszej prokreacji, odłożeniu poczęcia dziecka na czas przyszły, poczęciu dziecka poprzez współżycie w okresie najbardziej płodnym, a także staraniom (z dużym prawdopodobieństwem) służącym określeniu jego płci. Metod rozpoznawania płodności (MRP) nie należy więc utożsamiać z antykoncepcją. W przeciwieństwie do niej MPR:

  • Nie eliminują płodności
  • Nie niszczą plemników
  • Nie zaburzają współżycia
  • Nie powodują szkodliwych następstw zdrowotnych dla kobiety, ani dla mężczyzny, ani dla dziecka
  • Nie stoją w sprzeczności z wyznawaną religią[1]
  • Nie wymagają nakładów finansowych
  • Sprzyjają pozytywnej postawie wobec dziecka
  • Są metodami o najwyższym wskaźniku skuteczności
  • Sprzyjają uznaniu współżycia małżeńskiego i płodności za wartość
  • Przyczyniają się do budowania miłości małżeńskiej, do świadomego i odpowiedzialnego kierowania zachowaniami seksualnymi
  • Sprzyjają pogłębieniu więzi małżeńskiej
  • Dają mężczyźnie możliwość większego wczuwania się w samopoczucie żony w różnych fazach jej cyklu, a kobiecie poczucie większego zaangażowania i troski ze strony małżonka
  • Umożliwiają zdiagnozowanie zaburzeń w cyklu kobiety i wcześniejsze podjęcie ich leczenia[2]

Błędem jest również utożsamianie metod naturalnego planowania rodziny z kalendarzykiem małżeńskim (Metoda Ogino-Knausa), jest on bowiem:

  • Jest pierwszą metodą naturalnego planowania rodziny, a więc najstarszą (1929 rok), już historyczną
  • Nie obserwacyjną lecz kalkulacyjną
  • Metodą o najniższym stopniu skuteczności
  • Nieskuteczna przy cyklach nieregularnych, w okresie poporodowym, ani w premenopauzalnym

Innym sposobem deprecjacji metod rozpoznawania płodności jest szerzenie informacji o ich nieskuteczności. Takie błędne powielenie informacji może wynikać z niewiedzy, tendencyjności lub też może być w interesie osób upowszechniających antykoncepcję. Osoby stosujące metody oparte na naturalnym rytmie płodności nie zasilają bowiem grona klientów kupujących środki. Tymczasem współcześnie, przy większym rozwoju nauk, metody naturalnego planowania rodziny są znacznie skuteczniejsze i dokładniejsze. Dla przykładu już w 1988 roku w badaniu przeprowadzonym na podstawie 2630 cykli stwierdzono, że skuteczność metody wielowskaźnikowej podwójnego sprawdzenia wynosi 99,3%. Natomiast z danych Departamentu Zdrowia, Środowiska i Pracy w USA wynika, że odsetek płodnych par, które nie poczęły dziecka w ciągu roku właściwego stosowania metod objawowo-termicznych, wynosi 99,8%[3].

Nie jest także prawdą, że ograniczenie częstotliwości współżycia to mankament metod naturalnego planowania rodziny, gdyż bardziej ceniona staje się wartość oczekiwana. Nie zachodzi wówczas obawa o rutynę, ale współżycie małżeńskie może być pielęgnowanym i odpowiedzialnym wyrazem miłości. Stosowanie metod NPR może przyczynić się do pogłębienia więzi małżeńskiej, wzrostu wzajemnego poszanowania i troski oraz poprawy jakości współżycia. Rozpowszechnianie wiedzy na temat metod NPR pozwoli uniknąć wielu problemów, będzie sprzyjać zdrowiu fizycznemu i duchowemu, życiu zgodnie z naturalnymi procesami organizmu oraz odpowiedzialnemu budowaniu przyszłej rodziny.

Obok walorów zdrowotnych, psychologicznych, ekologicznych i wysokiej skuteczności, metody NPR posiadają walory duchowe oraz stanowią odpowiedź na apel papieża Pawła VI, skierowanego do ludzi nauki:

„Pragniemy teraz zwrócić się ze słowami zachęty do ludzi nauki, którzy „wiele mogą oddać usług dobra małżeństwa i rodziny oraz spokojowi sumień, jeśli przez wspólny wkład swych badań będą się gorliwie starać wszechstronnie wyjaśnić różne warunki sprzyjające właściwemu regulowaniu ludzkiej rozrodczości”. Przede wszystkim tego należy pragnąć, aby – zgodnie z życzeniem wyrażonym już przez Piusa XII – medycyna zdołała wypracować wystarczająco pewną metodę poprawnej regulacji, opartej na uwzględnianiu naturalnego rytmu płodności. W ten sposób ludzkie nauki, a w szczególności uczeni katoliccy, wykażą (…) że „nie może być rzeczywistej sprzeczności między boskimi prawami dotyczącymi z jednej strony przekazywania życia, a z drugiej pielęgnowania prawdziwej miłości” Paweł VI, Humanae vitae, 24

Również, dziś już błogosławiony, papież Jan Paweł II, między innymi w przemówieniu do uczestników sesji naukowej „Znaczenie naturalnych metod planowania rodziny”, wspiera i zachęca do promowania naturalnych metod planowania rodziny:

„Kościół z satysfakcją odnotowuje postęp wiedzy o biologii człowieka i rytmach płodności kobiet (…). Stosowanie naturalnych metod planowania rodziny pomaga małżonkom w przestrzeganiu moralnych zasad aktywności seksualnej, które wypływają z samej struktury ich osób i ich relacji (…); zwiększa wzajemną otwartość i wrażliwość partnerów; jest także szkołą obopólnej zależności i troski, okazywanej przez szacunek dla biologicznych i psychicznych rytmów drugiej osoby (…). Za waszym pośrednictwem musze tez przekazać słowa podziękowania i zachęty wszystkim – w tym także niezliczonym ochotnikom – którzy pracują wytrwale i wykorzystując swoje szczególne umiejętności pedagogiczne starają się sprawić, aby wszystkie pary małżeńskie znały naturalne metody planowania rodziny i umiały je stosować”. Jan Paweł II, 18 listopada 1994


Przypisy:

  1. Por. U. Dudziak, Metody planowania rodziny, [w:] U. Dudziak, A. Deluga, Naturalne planowanie rodziny. Wybrane zagadnienia, Fundacja „Nasza Przyszłość”, Szczecinek 2006, s. 31.
  2. U. Dudziak, Wartość naturalnego planowania rodziny, [w:] U. Dudziak, A. Deluga, Naturalne planowanie rodziny. Wybrane zagadnienia, Fundacja „Nasza Przyszłość”, Szczecinek 2006, s. 51-52.
  3. Por. U. Dudziak, Metody planowania rodziny, [w:] U. Dudziak, A. Deluga, Naturalne planowanie rodziny. Wybrane zagadnienia, Fundacja „Nasza Przyszłość”, Szczecinek 2006, s. 36-44.

Możliwość komentowania jest wyłączona.