Jan Paweł II obrońcą życia

Papież Jan Paweł II zawsze stawał w obronie ludzkiego życia. Wielokrot­nie pod­kreślał, że każdy człowiek bez względu na to kim jest, co posi­ada, w jakiej części świata żyje zasługuje na sza­cunek i ma w oczach Boga „nieskońc­zoną wartość”. Człowiek jest obdar­zony przez Boga wielką god­noś­cią – god­noś­cią dziecka Bożego.

Już na samym początku swo­jego pon­ty­fikatu Papież nazywa człowieka „drogą Koś­cioła”1. Życie człowieka jest święte od momentu poczę­cia, aż do nat­u­ral­nej śmierci. Stąd też nikt, w żad­nej sytu­acji, nie może roś­cić sobie prawa do ingerencji w ist­nie­nie człowieka. Cała posługa Jana Pawła II może być nazwana służbą dla życia2.

Encyk­lika ta jest stanow­czym i jed­noz­nacznym potwierdze­niem wartości ludzkiego życia i jego nien­aruszal­ności, jest apelem skierowanym w imię Boże do wszys­t­kich i do każdego: „szanuj, broń, miłuj życie i służ życiu każdemu życiu ludzkiemu! (EV 5).

Papież wypowiada­jąc się na temat abor­cji używa twardych i ostrych słów. W encyk­lice Evan­gelium vitae pisze o „dep­ta­niu fun­da­men­tal­nego prawa do życia wielkiej rzeszy słabych i bezbron­nych istot ludz­kich” (EV 5), o „zamachu na życie” (EV 11), o „kul­turze śmierci” (EV 12), o „spisku prze­ciw życiu” (EV 13), o „dzieciobójst­wie” (EV 14), o „przestępst­wie” (EV 63). Ludzkość zna­j­duje się obec­nie w samym sercu ostrego i dra­maty­cznego kon­fliktu między śmier­cią i życiem, między kul­turą śmierci i kul­turą życia (EV 95). W tej sytu­acji trzeba rzeczy nazwać po imie­niu. Czyni to właśnie Jan Paweł II poprzez cały ten doku­ment. Papież pod­kreśla, że abor­cja, czyli prz­ery­wanie ciąży jest „świadomym i bezpośred­nim zabójst­wem istoty ludzkiej w początkowym sta­dium jej życia” (EV 58)3.

Zadanie i przesłanie nauczenia bło­gosław­ionego papieża Jana Pawła II odnoś­cie obrony życia człowieka można ukazać w postaci następu­ją­cych zasad:

 życie ludzkie jest naj­cen­niejszym darem Boga, jest święte i nienaruszalne;

 życia ludzkiego nie tylko nie wolno zabi­jać, ale należy je chronić, otaczać opieką;

 życie zna­j­duje swój właś­ciwy sens, gdy fun­da­mentem jego jest miłość;

 sza­cunek dla życia ludzkiego domaga się, aby nauka i tech­nika były zawsze pod­porząd­kowane człowiekowi i jego inte­gral­nemu rozwojowi;

 całe społeczeństwo winno szanować, chronić i umac­niać god­ność każdej osoby ludzkiej, na każdym etapie jej życia (zob. EV 82).

Jest to potrzeba szczegól­nie nagląca w chwili obec­nej, gdy „kul­tura śmierci” chce zdomi­nować „kul­turę życia”. Zadaniem wiernych jest posługa miłości, która nakazuje troszczyć się o bliźniego jako o osobę, którą Bóg powierzył naszej odpowiedzial­ności. „Nie może bowiem ist­nieć prawdziwa demokracja, jeżeli nie uznaje się god­ności każdego człowieka i nie szanuje jego praw. Nie może ist­nieć prawdziwy pokój, jeśli nie bierze w obronę i nie popiera życia” (EV 101).

Jan Paweł II wzywa nas, abyśmy stali na straży ludzkiego życia i god­ności człowieka. Obrona życia poczętego jest zadaniem i odpowiedzial­noś­cią wszys­t­kich ludzi, nie tylko wierzących.

Kiedy Papież umierał stał się cud jakiego nikt z nas się nie spodziewał. Cały świat zjed­noczył się na mod­l­itwie jak nigdy w swo­jej his­torii. Dzięki świadectwu życia Jana Pawła II wielu ludzi nawracało się i przyj­mowało Chrys­tusa. Minęło kilka lat od ode­jś­cia tego Wielkiego Papieża – Obrońcy Życia, czy dziś Wezwanie JPII do budowa­nia „cywiliza­cji życia” jest dalej wypeł­ni­ane w życiu ludzi, którzy modlili się gdy Papież odchodził do domu Pana?

Oto niek­tóre wypowiedzi Sługi Bożego Jana Pawła II na temat obrony życia człowieka:

Bronić życia i umac­niać je, czcić je i kochać – oto zadanie, które Bóg powierza każdemu człowiekowi”

(Evan­gelium vitae, nr 42)

Pil­nie potrzebna jest wielka mod­l­itwa za życie, przenika­jąca cały świat”

(Evan­gelium vitae, nr 100)

Wal­cz­cie, aby każdemu człowiekowi przyz­nano prawo do nar­o­dzenia się… Nie zniechę­ca­j­cie się trud­noś­ci­ami, sprze­ci­wami czy niepowodzeni­ami, jakie może­cie spotkać na tej drodze. Chodzi o człowieka i nie można w tej sytu­acji zamykać się w biernej rezygnacji.

Jako Nami­est­nik Chrys­tusa, Wcielonego Słowa Bożego, mówię Wam: pokłada­j­cie wiarę w Bogu, Stworzy­cielu i Ojcu każdej ludzkiej istoty. Ufa­j­cie też człowiekowi, stwor­zonemu na obraz i podobieństwo Boże i powołanemu, by być dzieck­iem Bożym. W Chrys­tusie Zmarłym i Zmartwych­w­stałym sprawa człowieka otrzy­mała już swój ostate­czny wyrok: ŻYCIE ZWYCIĘŻY ŚMIERĆ!”

(Rzym, 26.02.1979 r.)

„I życzę, i modlę się o to stale, ażeby rodz­ina pol­ska dawała życie, żeby była wierna świętemu prawu życia. Jeśli się naruszy prawo człowieka do życia w tym momen­cie, w którym poczyna się on jako człowiek pod sercem matki, godzi się pośred­nio w cały ład moralny, który służy zabez­piecze­niu nien­aruszal­nych dóbr człowieka. Życie jest pier­wszym wśród tych dóbr. Koś­ciół broni prawa do życia nie tylko z uwagi na maje­s­tat Stwórcy, który jest tego życia pier­wszym Dawcą, ale równocześnie ze względu na pod­sta­wowe dobro człowieka”

(Nowy Targ, 8.06.1979 r.)

„Człowiekiem jest również nien­ar­o­d­zone dziecko: co więcej, Chrys­tus w sposób uprzy­wile­jowany utożsamia się z „najm­niejszymi”; jak więc można nie widzieć szczegól­nej Jego obec­ności w isto­cie jeszcze nie nar­o­d­zonej, spośród wszys­t­kich istot prawdzi­wie najm­niejszej, najsłab­szej, pozbaw­ionej jakiegokol­wiek środka obrony, nawet głosu, która nie może protestować prze­ciw cio­som godzą­cym w jej najbardziej pod­sta­wowe prawa”

(Rzym, 28.01.1980 r.)

Sto­sunek do daru życia jest wykład­nikiem i pod­sta­wowym sprawdzianem aut­en­ty­cznego sto­sunku człowieka do Boga i do człowieka, czyli wykład­nikiem i sprawdzianem aut­en­ty­cznej religi­jności i moralności.”

(Częs­to­chowa, 19.06.1983r.)

Zaprawdę powiadam wam: wszys­tko co uczynil­iś­cie jed­nemu z tych braci moich najm­niejszych, Mnieś­cie uczynili” (Mt 25, 40). Pan Jezus mówi dziś do nas: „Kładę przed wami życie i śmierć, bło­gosław­ieństwo i przek­leństwo. Wybier­a­j­cie więc życie, abyś­cie żyli wy i wasze potomstwo.” (Pwt 30,19). Każdy z nas musi dokonać wyboru: czy stoi po stronie życia czy śmierci. Nie ist­nieje żaden powód, który uspraw­iedli­wiałby zabi­cie dziecka w łonie matki. Sto­sunek do daru życia jest sprawdzianem i wykład­nikiem aut­en­ty­cznego sto­sunku człowieka do człowieka i człowieka do Boga. Zatem wybieraj…


Przyp­isy:

  1. Jan Paweł II, Redemp­tor hominis, nr 14, Rzym 1979.
  2. J. Kiciński, Jan Paweł II w służ­bie życia, [w:] J. M. Lip­niak (red.), Jan Paweł II – obrońca god­ności człowieka. Mate­ri­ały z III tygod­nia kul­tury chrześ­ci­jańskiej w Diecezji świd­nick­iej, Świd­nica 2008, s. 73.
  3. J.Kowalski, Kon­tekst pow­sta­nia encyk­liki „Evan­gelium vitae” i jej istotne treści, [w:] A. Młotek (red.), T. Reroń (red.), Życie – dar nien­aruszalny. Wokół encyk­liki Evan­gelium viatae, Papieski Fakul­tet Teo­log­iczny, Wrocław 1995, s. 26.

Możliwość komentowania jest wyłączona.