Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

W każdej minucie, a nawet w sekundzie, w niezliczonych i nieznanych miejscach gdzieś na świecie, dokonuje się z woli Boga Dawcy Życia, cud poczęcia człowieka. Jednak wiele poczętych dzieci nie doczeka dnia swoich narodzin, gdyż zostaną zabite w wyniku aborcji. Dla przykładu w samej Europie w 2008 roku dokonano 2,9 miliona aborcji. Co 11 sekund ginie w Europie dziecko wskutek tejże procedury, co daje 327 aborcji na godzinę i 7468 dziennie[1]. Wobec taj wielkiej liczby zabijanych niewinnie dzieci nie można pozostać obojętnym. Wśród wielu możliwości włączenia się w obronę życia poczętego najważniejszą zawsze pozostaje modlitwa. Błogosławiony Jan Paweł II przez całe swoje życie nawoływał do nieustannej modlitwy: „Pilnie potrzebna jest wielka modlitwa za życie, przenikająca cały świat” (Evangelium vitae, nr 100). Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego jest możliwością modlitewnego włączenia się w obronę życia dzieci nienarodzonych.

Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej: radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze Nasz, 10 Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka nienarodzonego i jego rodziców. Do modlitwy można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia, na przykład częstą spowiedź, Komunię Świętą, adorację Najświętszego Sakramentu, lekturę Pisma Świętego, pomoc osobom potrzebującym lub dodatkowe modlitwy[2]. Każdorazowo można adoptować tylko jedno nieznane nam dziecko zagrożone aborcją, którego imię zna tylko Bóg.

Głównym celem Duchowej Adopcji jest obrona życia ludzkiego od momentu poczęcia, która nie jest sprawą tylko adoptującego: jest to kwestia społeczna, ogólnonarodowa i ogólnoludzka.

Idea duchowej adopcji zrodziła się w Anglii i we Francji po objawieniach Matki Bożej w Fatimie. Inicjatorem Duchowej Adopcji w Polsce był dr Paweł Milcarek, który w 1987 roku opracował zasady ideowe i opublikował je w miesięczniku „Rycerz Niepokalanej”. Dr P. Milcarek zwrócił się z apelem podjęcia tego rodzaju posłannictwa: „Weź do ręki miecz modlitwy i walcz, a wywalczysz komuś życie! Dopóki chodzisz po ziemi, owo „adoptowane” przez Ciebie dziecko będzie znane tylko Bogu. Ale gdy już przejdziesz bramy śmierci, poznasz, że Twój wysiłek nie poszedł na marne”[3]. Pierwsze przyrzeczenia uroczyste duchowej adopcji miał miejsce w Warszawie w lutym 1987 r Oficjalnie podjęto ją w 1992 r. na Jasnej Górze, gdzie znajduje się Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji.

Dzieło Duchowej Adopcji można podjąć w każdym czasie przez uroczyste złożenie ślubowania na Mszy świętej (po odczytaniu Ewangelii) lub gdy nie ma warunków do złożenia uroczystego przyrzeczenia w kościele, indywidualnie w dowolne święto Matki Bożej, przed krzyżem lub świętym obrazem[4]. Osoba składająca przyrzeczenie staje się duchowym rodzicem „swego” poczętego dziecka na czas dziewięciu miesięcy. Duchowa adopcja może być podjęta jeden raz, ale może być podejmowana cyklicznie co 9 miesięcy, jednak zawsze po wypełnieniu poprzednich zobowiązań. Każdorazową nową Duchową Adopcję powinno poprzedzać nowe przyrzeczenie.

Cele i skutki wypływające z praktyki Duchowej Adopcji

Duchowa Adopcja jest doniosłym dziełem w promocji obrony życia oraz konkretnym, odpowiedzialnym zadaniem dla wszystkich, którzy pragną działać na rzecz ocalenia poczętego dziecka. Przez swe wielorakie oddziaływanie prowadzi do przywrócenia zakłóconego ładu moralnego wśród ludzi, a mianowicie:

1. Jest apostolską posługą, która wstawia się za ocaleniem życia nienarodzonych dzieci zagrożonych zagładą.

2. Jest zadośćuczynieniem za popełniony grzech dzieciobójstwa, który jest grzechem śmiertelnym. Duchowa Adopcja przywraca spokój sumienia kobietom, które dokonały aborcji.

3. Uświadamia szerokie rzesze społeczeństwa o odpowiedzialności za poczęcie nowego człowieka.

4. Uwrażliwia na wartość życia ludzkiego, które prowadzi do społecznej akceptacji świętości życia ludzkiego i poszerza krąg zaangażowanych obrońców życia.

5. Modlitewne zaangażowanie i praktyki adopcyjne rozwijają i rozbudzają w adoptującym cnotę miłości miłosiernej, zbliżają ludzi do Boga i przywracają wiarę w Boga. Duchowa Adopcja jest praktyką miłości, skierowaną do człowieka bezbronnego, potrzebującego pomocy w walce o życie. Osoba adoptująca spełnia zaszczytny akt ofiary: choć tego dziecka nie widzi, nie przytuli, nie przygarnie do serca – broni jego życia.

Duchową Adopcję może podejmować każdy chrześcijanin, a zwłaszcza sprawca aborcji, dla którego posłannictwo to będzie upragnionym zadośćuczynieniem za ciężki grzech przeciw życiu. Duchowa Adopcja leczy zranienia wewnętrzne wywołane aborcją i pozwala uwierzyć w Boże Miłosierdzie. Jej praktyka kształtuje postawy prorodzinne oraz rozbudza pragnienie miłości wśród członków tej samej rodziny[5].

Modlitwa w intencji dziecka poczętego

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu – proszę Cię w intencji tego nienarodzonego dziecka, które duchowo adoptowałam, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom tego dziecka miłość i odwagę, aby pozostawili je przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen

Więcej informacji można uzyskać pod adresem:

Centralny Ośrodek Ruchu Krzewienia Duchowej Adopcji
Jasna Góra, ul. o. A. Kordeckiego 2
42-225 Częstochowa
tel. 34 377 74 15
oraz 34 377 74 27

e-mail: adopcja.duchowa@jasnagora.pl
strona: www.duchowaadopcja.info

Ponadto raz w roku (w 2 lub 3 terminach) krakowscy obrońcy organizują ogólnopolskie rekolekcje duchowej adopcji, które odbywają się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach.

Natomiast w każdą 2 sobotę miesiąca o godzinie 14.30 krakowscy obrońcy życia organizują uroczyste przyrzeczenia duchowej adopcji.

Szczegółowych informacji udziela:

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka
ul. Krowoderska 24/6
31-142 Kraków
tel./fax. (12) 421-08-43

„Kto ratuje jedno życie, jakby cały świat ratował!”


Przypisy:

  1. Abortion in Europe and in Spain 2010, IPF, Institute for Family Policies, 2010, s. 4
  2. Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, broszura przygotowana przez Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji – Jasna Góra.
  3. P. Milcarek, O „duchową adopcję” zagrożonych, w: „Rycerz Niepokalanej”, styczeń 1987, s. 23.
  4. Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, w: „Służba Życiu:, nr 1/99 czerwiec 1999, s. 28.
  5. Opracowane na podstawie materiałów zawartych na stronie: http://www.duchowaadopcja.com.pl/

Możliwość komentowania jest wyłączona.