Media a obrona życia

W czasie ostatniej audycji przekazywałem informacje o zwycięstwie słowackich obrońców życia, którzy wprowadzili obowiązek informowania wszystkich kobiet, które planują dokonać aborcji, o człowieczeństwie nienarodzonego dziecka oraz o skutkach aborcji dla zdrowia kobiety.

Warto nadmienić, iż prezydent Słowacji Ivan Gašparovic podpisał w sierpniu 2009 roku znowelizowaną ustawę aborcyjną, która ustanawia obowiązkowe doradztwo w przypadku, gdy niepełnoletnia matka chce zabić swoje nienarodzone dziecko oraz podwyższa z 16 do 18 lat wiek kobiet, które muszą uzyskać zgodę rodziców na aborcję. Pomimo nacisków aż 19 różnych organizacji proaborcyjnych, za przyjęciem poprawki opowiedziało się 87 posłów wobec 7 przeciw[1].

Na bazie tego wydarzenia warto poddać refleksji działalność mediów. Media niekatolickie są przeciwne życiu, promują cywilizację śmierci oraz często przemilczają istotne fakty dotyczące obrony życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Dlatego jednym z istotnych elementów walki o zachowanie życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci jest promowanie w lokalnych środowiskach mediów katolickich. Chronią one młodego człowieka przed manipulacją ze strony liberalnych mediów. Zadaniem każdego jest poszukiwanie prawdy. Obecnie mniej niż 1% nakładów sprzedawanej w Polsce prasy – stanowi prasa katolicka.

Zadaniem obrońców życia jest promowanie rzetelnej wiedzy już od przedszkola. W tym celu grupa ludzi skupiona przy wydawnictwie AZ podjęła się redagowaniu tygodnika „Ola i Jaś” dla najmłodszych czytelników (przedszkolaków). Dla dzieci w wieku 8 lat przeznaczone jest pismo „Dominik idzie do pierwszej Komunii Świętej”. Dla starszej młodzieży polecamy dwutygodnik „Nasza Droga”. Natomiast dla dorosłych przeznaczone są tygodniki takie jak: „Źródło”, „Niedziela” oraz miesięcznik „Wychowawca”. Pisma te można nabyć w parafiach lub przez Internet.

Błogosławiony Jan Paweł II w encyklice Evangelium vitae podkreśla, że: „Często media popularyzują także relatywizm i utylitaryzm etyczny, stanowiący podłoże współczesnej kultury śmierci. Włączają się w istniejący dziś «spisek przeciw życiu», utwierdzając w opinii publicznej ową kulturę, która uważa stosowanie antykoncepcji, sterylizacji, aborcji, a nawet eutanazji za przejaw postępu i zdobycz wolności, natomiast postawę bezwarunkowej obrony życia ukazują jako wrogą wolności i postępowi” (Evangelium vitae, nr 17).

Zamiast rzetelnie i poprawnie wyjaśniać złożone zagadnienia, media informacyjne unikają ich lub przedstawiają je w sposób uproszczony. Media rozrywkowe proponują programy demoralizujące i odczłowieczające, w tym także wyzyskujące seks i przemoc. Przejawem wielkiej nieodpowiedzialności jest lekceważenie lub negowanie faktu, że «pornografia i sadystyczna przemoc upodlają seksualność, wypaczają stosunki międzyludzkie, zniewalają jednostki, zwłaszcza kobiety i dzieci, niszczą małżeństwo i życie rodzinne, budzą antyspołeczne postawy i osłabiają moralną tkankę społeczeństwa» (Papieska Rada ds. Środków Społecznego Przekazu, Pornografia i przemoc w środkach przekazu jako problem duszpasterski, 10).

Należy podkreślić, iż media mogą być wykorzystywane w dobrych i złych celach — jest to sprawą wyboru. „Nie należy nigdy zapominać, że działalność środków społecznego przekazu nie jest przedsięwzięciem czysto użytkowym i że nie polega wyłącznie na zachęcaniu, przekonywaniu lub sprzedawaniu. Tym bardziej też środki te nie są narzędziem ideologii. Zdarza się, że środki społecznego przekazu traktują ludzi wyłącznie jako konsumentów lub jako rywalizujące ze sobą grupy interesów, albo też manipulują telewidzami, czytelnikami i słuchaczami jak martwymi liczbami, spodziewając się po nich określonych korzyści — poparcia politycznego czy też zwiększonej sprzedaży jakichś towarów: takie właśnie praktyki niszczą wspólnotę<[2]. Zadaniem przekazu społecznego jest jednoczenie ludzi i wzbogacanie ich życia, a nie izolowanie i wykorzystywanie. Środki społecznego przekazu, właściwie używane, mogą się przyczyniać do stworzenia i utrzymania ludzkiej wspólnoty, opartej na sprawiedliwości i miłości. Jeśli to czynią, są znakiem nadziei” (Jan Paweł II, Orędzie na XXXII Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, 1998 r.).

Istotnym elementem edukacji medialnej jest ukazywanie wartości prawdy oraz przybliżenie współczesnemu człowiekowi tej oczywistości, że tylko na prawdzie można budować pomyślność i dobro w wymiarze osobistym, rodzinnym, narodowym czy też międzynarodowym[3]. Zachęcamy więc wszystkich do budowania cywilizacji życia i miłości poprzez regularne korzystanie z mediów katolickich.

Posłuchaj:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Przypisy:

  1. http://www.lifesitenews.com/news/slovakian-president-signs-abortion-informed-consent-law
  2. Peter Winterhoff-Spurk, Psychologia mediów, wyd. WAM, Kraków 2007, 159-174.
  3. Marek Sokołowski, Komunikacja jako wartość w nauczaniu Jana Pawła II o mediach, [w:] Wartości w komunikowaniu, red. Mirosława Wawrzak-Chodaczek, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2009,  s. 148-149.
Kategorie: Aborcja, Polityka. Tagi: , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.