Dokument Episkopatu Polski o wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek

Prawo do życia jest fundamentalnym prawem człowieka, na którym wyrastają wszystkie jego pozostałe prawa. Żadne działanie, które prowadzi do zagrożenia życia człowieka (także we wczesnych stadiach rozwoju) lub wprost do zabójstwa, nie da się usprawiedliwić nawet najbardziej wzniosłym celem.

Dzisiejszą audycję chcę poświęcić omówieniu Dokumentu Konferencji Episkopatu Polski „O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek”. Ten oczekiwany przez polskich obrońców życia człowieka dokument, ogłoszony 9 kwietnia w Warszawie, wymaga gruntownego przeanalizowania, a nade wszystko wdrożenia nauki i wskazań księży biskupów. Dokument zaczyna się bardzo znaczącym cytatem z Pisma Świętego: „Upomnę się też u człowieka o życie człowieka i u każdego – o życie brata” (Rdz 9,5). Powyższe słowa, które Bóg kieruje do nas są obecnie szczególnie ważne. 27 kwietnia obchodziliśmy Narodowy Dzień Pokuty za grzechy przeciwko życiu człowieka – wskutek uchwalenia w 1956 roku — w warunkach komunistycznego terroru — ustawy aborcyjnej. Ważne, aby każdy z was podjął w tym dniu modlitwę i pokutę oraz wypraszał Boże Miłosierdzie dla lekarzy, rodziców i ustawodawców, którzy ustanowili tak straszliwą w skutkach ustawę.

W pierwszej części dokumentu Konferencji Episkopatu Polski czytamy: „Prawo do życia jest fundamentalnym prawem człowieka, na którym wyrastają wszystkie jego pozostałe prawa. Ono jest też podstawą wszystkich innych dóbr, które stają się udziałem człowieka”. Człowiek martwy ma jedynie prawo do godnego pochówku. Dziwię się tym politykom i dziennikarzom, którzy, na wszelkie sposoby, wymieniają katalog praw człowieka, a pomijają milczeniem lub atakują podstawowe prawo człowieka, którym jest prawo do życia od poczęcia po naturalny kres. W tejże części dokumentu księża biskupi podkreślają, że: „Paleta stanowisk jest tu imponująco rozbudowana, co sprawia, że pierwszym zadaniem chrześcijanina jest ukształtowanie swojego sumienia w zgodzie z nauczaniem Kościoła oraz uzyskanie poprawnej i rzetelnej wiedzy na temat początków człowieka”. Zatem obowiązkiem każdego człowieka wierzącego jest świadoma, systematyczna i długofalowa praca nad własnym sumieniem. Tę pracę można podjąć uczestnicząc w niedzielnej Mszy św. i słuchaniem z uwagą homilii; przez codzienną modlitwę do Boga w Trójcy Świętej Jedynego; regularne czytanie Pisma Świętego, dokumentów Kościoła, prasy katolickiej oraz słuchanie Radia Maryja i oglądanie telewizji TRWAM. Trzeba abyście byli świadomymi katolikami, odpornymi na oszustwa i manipulacje ze strony ludzi złej woli. Powtarzam raz jeszcze za Konferencją Episkopatu Polski: „Prawo do życia jest fundamentalnym prawem człowieka, na którym wyrastają wszystkie jego pozostałe prawa”.

W kolejnej części dokumentu Konferencji Episkopatu Polski zatytułowanego „Istota zagrożeń dla życia ludzkiego w fazie prenatalnej” księża biskupi przypominają nauczanie bł. Jana Pawła II: „Papież Jan Paweł II dostrzegał niebezpieczeństwa dla życia ludzkiego w fazie prenatalnej: „lęk budzą coraz liczniejsze i poważniejsze zagrożenia życia ludzi i narodów, zwłaszcza życia słabego i bezbronnego” (EV 3). Życie ludzkie jest wartością podstawową i niezbywalnym dobrem. Domaga się bezwzględnej ochrony, a więc niezależnie od okresu i jakości życia człowieka. Podważanie tego nakazu prowadzi do stopniowego osłabiania ochrony dzieci nienarodzonych, nieuleczalnie chorych lub ludzi starszych. Fałszuje też rzeczywistość, relatywizując wartość życia i uzależniając od tego, czy nastąpiło już urodzenie lub czy człowiek ma zdolność do decydowania o sobie samym. Tymczasem życie jest albo go nie ma – jego wartości nie trzeba uzasadniać, ale należy ją tłumaczyć i rozbudzać na nią wrażliwość swoją i innych”.

Księża biskupi podają bardzo mocne stwierdzenie, o którym często ludzie zapominają: „Bóg jest dawcą życia”. Z tego faktu wynika świętość i godność życia każdego człowieka. Nasi pasterze przypomnieli, że nie istnieje tzw. „prawo reprodukcyjne”. Żaden człowiek nie dysponuje życiem drugiej istoty ludzkiej. Każde poczęcie powinno dokonywać się w atmosferze miłości, w małżeństwie i z wielkim szacunkiem dla osobowości przyszłych rodziców. W prawdziwie szczęśliwym pożyciu małżeńskim nie ma miejsca dla antykoncepcji czy środków wczesnoporonnych.

W dokumencie Konferencji Episkopatu Polski księża biskupi wiele miejsca poświęcają omówieniu procedury in vitro: „Procedura ta, znana w hodowli roślin i zwierząt, została wprowadzona do medycyny i nie jest w istocie procedurą leczniczą. Jej celem jest wytworzenie człowieka w laboratorium i przeniesienie go mechanicznie do organizmu matki. W procedurze tej tworzy się większą liczbę zarodków i poddaje się je selekcji. Część z nich jest w przewidywalny sposób narażana na zniszczenie lub przeznaczona do zamrożenia. Po to, aby zwiększyć szansę powodzenia zabiegu, do organizmu matki przenosi się kilka embrionów. Po pewnym czasie sprawdza się ich rozwój i pozostawia przeważnie jeden z nich – ten najlepiej oceniany. Pozostałe zostają przeznaczone do selektywnej aborcji, w celu ograniczenia ryzyka związanego z ciążą mnogą. Wobec wielkiej popularności w niektórych środowiskach tej drogi radzenia sobie z niepłodnością zdziwienie budzi fakt, że skuteczność metody in vitro mierzona liczbą urodzeń w stosunku do liczby prób zapłodnienia wynosi zaledwie kilka procent”. Biskupi przypominają, że procedura in vitro związana jest z przekazywaniem wad genetycznych następnym pokoleniom.

Księża wzywają wiernych do właściwej postawy wobec współczesnych zagrożeń życia ludzkiego oraz zachęcają do odważnego przeciwstawiania się cywilizacji śmierci: „Sprzeciw wobec wszystkich praktyk wymierzonych w życie ludzkie wyraża się najpierw w jednoznacznym opowiedzeniu się po stronie życia. Oznacza to zakaz bezczynności, niezajmowania wyraźnego stanowiska. Konieczne jest zaangażowanie w czynną obronę ludzkiego życia od chwili poczęcia”. Każdy człowiek wierzący, obrońca życia musi opowiadać się po stronie życia. „Nie wolno poprzestać na deklaracjach słownych. Wielu chrześcijan stoi wobec dramatycznych decyzji, dotyczących odebrania życia nienarodzonemu. Trzeba jednoznacznie powtórzyć” – piszą księża biskupi – „nie wolno czynić zła, aby osiągnąć dobro. Żadne działanie, które prowadzi do zagrożenia życia człowieka (także we wczesnych stadiach rozwoju) lub wprost do zabójstwa, nie da się usprawiedliwić nawet najbardziej wzniosłym celem”.

W końcowym fragmencie dokumentu Konferencji Episkopatu Polski księża podkreślają konieczność zaangażowania świeckich katolików w życie publiczne i troskę o dobro wspólne poprzez uczestnictwo w wyborach oraz aktywne wspieranie takich rozwiązań społecznych i prawodawczych, które są zgodne z chrześcijańskim sumieniem. Świeccy katolicy w każdej sytuacji muszą być świadkami Chrystusa.

Zachęcam do lektury dokumentu Konferencji Episkopatu Polski „O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek”.

Posłuchaj część I:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Posłuchaj – część II:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kategorie: Aborcja. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.